Ons blog

Ons blog

Souillac 2014

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 29 May, 2014 14:28:34

Vrijdag -23 mei 2014- vertrekken Dirk en ik naar Souillac in Frankrijk. En komen de maandag daarop weer thuis. Wij gaan daar Dirk zijn broer -Willem- opzoeken die Dirk al ruim 11 jaar niet heeft gezien. De voorpret alleen al is erg leuk. Er moet ook een route bepaald worden. Wij hebben besloten om tolwegen te mijden A: omdat wij tijd genoeg hebben en B: ook om aan de portemonnee te denken. De eerste dag willen wij zo ongeveer 800 km rijden. Wij willen Parijs vermijden dus wij plannen we over Bastinken - Bastogne- en Bourges in Frankrijk. Dus op deze route werd op een bed en breakfast gezocht. Na een poosje googelen werd er een Nederlandse bed en breakfast gevonden. Hier dus:

Bed en breakfast La domaine den haut

en op maps: Carina et Herman HOFSTEDE

De route wordt diverse keren besproken, en bovenstaande leek ons de beste route ook omdat wij wat willen zien, en geen haast hebben.

Het was wel ruim 100 km verder maar dat mag de pret niet drukken. Voor onderweg wordt een lijstje gemaakt van wat er meegenomen dient te worden.

· Koelbox om e.e.a. koel te houden.

· Broodjes met gebakken ei - blijft lekker vers- voor onderweg.

· Koffie

· Warm water voor de cup a soup.

· Wijntje voor op de kamer

· Bekertjes voor de diverse dranken.

· Uiteraard de div. computerapparatuur - tablets, telefoons, navigatie, fototoestellen, laders en nog veel meer.

· Dekbedden voor bij Willem.

· En nog veel meer.

We gaan maar 4 dagen, hoelang? 4 dagen, er wordt spul meegenomen voor 3 weken. Maar goed op woensdagavond voor vertrek ben ik mijn tas aan het pakken. Moeten er korte broeken mee? Lia en ik zitten e.e.a te bespreken in de tuin. Tablet erbij en kijken wat het weer in Souillac doet. Het wordt niet erg warm volgens weeronline, 19º C. houd niet over maar genoeg voor 1 korte broek, de staken moeten tenslotte toch een beetje gebruind worden. Alleen op het werk zie je er toch niets van, dus waarom toch!!

Ook heb ik nog een paar antieke kaarten van Frankrijk gevonden, en die gaan gewoon mee, je weet maar nooit. Er dient ook het nodige voor toilet maken meegenomen te worden, o.a. baardkrab gerei, met bij passende kwast en schuim en rommel om onder de oksel te spuiten. Lia zegt neem toch dat 48 uurs spul mee, onzin zeg ik, ik spuit wel twee keer dat werkt hetzelfde.

Zo komt de reis dan toch wel dichtbij, nog 1 dagje werken en dan is het zover. Er is afgesproken dat Dirk mij om 07.00 uur op komt halen. France here we come.

Inderdaad wij zijn op vrijdag om7.00 uur vertrokken. De beide navigatiesystemen geprogrammeerd, en gaan met die banaan. Wij werden door Lia uitgezwaaid. Tot aan Maastricht was het appeltje eitje. De beide navigatiesystemen waren het heel erg met elkaar eens. Vlak voor Maastricht hebben wij een kop koffie gedronken en een broodje ei gegeten. Het beroemde en fameuze broodje gebakken ei naar eeuwenoud familie recept, van de familie van Woudenberg. Daar werden ze pletjes genoemd, omdat de bolletjes altijd pletten in een tas of iets anders waar ze in vervoerd worden. Ze zagen er dan niet meer uit en smaakten daarom des te lekkerder. Later bij Bastogne hebben wij weer een stopje gemaakt en gelijk een paar bomen besproeid die daar toevallig stonden. De reis ging voorspoedig tot dat de beide navigatie systemen het niet met elkaar eens waren. De een had een snellere weg ontdekt , en dat scheelde bijna twee uur. Tel uit je winst. Dus het andere navigatie systeem toevallig eens wel de tolwegen laten gebruiken en jawel hoor, ze waren het weer eens, zij het dat de een wat later op de plaats van bestemming was dan de andere. Maar een kniesoor die daar op let. En daar was hij dan de eerste "peage" raampje open ticket eruit en weer verder. "Is dat alles." zei Dirk. "Ja dat is alles."sprak ik."Alleen bij het eind betalen met creditkaart of contant, zo simpel is het."

En dat was ook zo. Creditcard er in en kassabon eruit. Toen was het Dirk zijn beurt, bij de volgende "peage" ticket er uit, met de groeten van tante Door. Na zo,n 10 kilometer diende er weer afgerekend te worden, en jawel hoor wij gaan naar de slagboom en BINGO het was alleen voor iets anders en niet voor ons. Toen maar gebaren gemaakt dat wij graag achteruit wilden om het nog eens elders te proberen. Hevig zuchtende Fransozen, die iets zeiden wat wij niet begrepen - misschien maar goed ook- maar de file bewoog langzaam maar zeker achteruit en wij konden ons geluk elders beproeven. Toen was het of geld erin of de creditcard. Joepie het is gelukt. Wat een hoop gedoe voor € 2.60.

Na nog een keer de "peage"gedaan te hebben kwamen wij in Parijs uit, wat nooit de bedoeling was, dit wilden wij vermijden. Maar goed wij moesten nu eenmaal roeien met riemen die wij niet hadden. Maar goed tot Bourges zaten wij op de "peage" a raison € 21.80!! "Op de terugreis geen "peage." zei Dirk.

Helemaal mee eens , en zo kwamen wij op de beloofde tijd aan in Lissay- Lochy. Hier kregen wij een prima bed en breakfast. Wij hadden de stille hoop dat de juffrouw… eh mademoiselle ons aan een eenvoudige doch voedzame maaltijd kon helpen. En jawel hoor dat kon zij.

"Vlak voor dat je hier afsloeg heb je een restaurantje, en daar kun je heerlijk eten." Wij om klokslag 18.00 uur op pad. En ja hoor zo dicht als de kluis van den Nederlandschen bank. Wij weer de auto in en op zoek via de navigatie naar een restaurant. Het was inmiddels wat gaan regenen, en dat maakte de boel er niet leuker op. Het tweede restaurant was het ook dicht. Dan maar weer een stukje rijden. Onder weg kwamen we borden tegen met de naam "Le Cheval Blanc" "Daar gaan wij maar eens kijken." zei Dirk. Het is niet alleen bij kijken gebleven maar er kon ook nog gegeten worden! Dat was wat.

Met handen en voeten en een klein beetje Frans van mijn zijde kwamen wij er toch uit, het werd een menuutje van 3 gangen. Met onbeperkt "fruits du mer"en diverse andere heerlijkheden. Met als hoofdgerecht een heerlijke steak. En heerlijk nagerecht van mascarpone met bramen en frambozen. Het geheel werd weggespoeld met een heerlijk wit huiswijntje, van de streek.

Daarna weer terug naar de bed & breakfast, om de wifi maar eens uit proberen. Die deed het effe niet, maar goed na een een poosje te hebben geprutst werkte het nog niet, ook niet nadat onze stekkerspecialist Dirk er naar had gekeken. Inmiddels had ik een mooie panoramafoto gemaakt van de bed & breakfast , die de mademoiselle toevallig zag en gelijk vroeg of zij deze ook mocht hebben, voor uit dan maar.


Wij hadden een kamer met een vide. Dirk sliep beneden - je moet tenslotte toch een beetje respect hebben voor de ouderdom- en ik mocht in het bed op de vide slapen. Na een lekker nachtje te hebben geslapen en af en toe een beetje draaien - als een ventilator- werd ik om 06.00 uur wakker. Dirk had in de gaten dat ik ontwaakte en begroette mij en de nieuwe dag met: "de wifi doet het!" goedemorgen Dirk, dat is me even nieuws, ik was pas half wakker, maar goed wij hadden weer contact met de hele wereld, en er konden via google maps weer routes gepland worden. Na een stevig en goed ontbijt met diverse streekproducten gingen wij weer op pad richting Soulliac. Maar eerst diende er nog een paar foto's getrokken te worden voor wij verder konden. Wij hebben een karakteristiek Franse begraafplaatsje bezocht en bekeken. En nu Soulliac here we come.

Rond het middaguur arriveerden wij in Soulliac aan de Avenue Jean Jaurè, Willem had al een telefoontje gehad van Dirk dat hij om 12.08 uur de koffie klaar diende te hebben, omdat de navigatie dit aangaf. Na enig gehannes om binnen te komen en wij boven arriveerden, konden de broers elkaar weer in de armen sluiten. Dit zou een mooi moment geweest zijn voor een of ander jankprogramma op tv. Maar daar ging het even niet om. Het was een prachtig en emotioneel moment, waar ik getuige van mocht zijn. Dan is er koffie en komen de verhalen los. Omdat Willem de nodige medicijnen nodig heeft, stonden die uitvoerig uitgestald in zijn boekenkast. Dus zeg ik tegen Willem:"Je hebt nog al wat medicijnen." Voor het gemak had ik de fles whisky, wel gezien maar niet meegeteld als medicijn.

"Dat is waar ook," zo sprak Willem, "ik moet mijn medicijnen nog in nemen." En vervolgens schenkt hij zich een whisky in……. Proost. Willem vertelde dat hij daar heel gelukkig was en is en daar voor geen geld meer weg wilde. Willem heeft heel veel klanten en bekenden daar. Hij maakt dure villa's schoon en doet en passant even de tuin erbij. Dirk had zijn laptop meegenomen en liet Willem foto's zien, en zo kwam het dat hij foto's zag van vroeger, die hij niet had. Heb je een stickie? Dan zetten wij ze er even op. Na heel veel bij te hebben gepraat diende er geluncht te worden, en dat ging gebeuren bij vrienden van Willem. Die hadden een mini restaurantje wat liep als hoge snelheidstrein. Daar hebben wij heerlijk geluncht en natuurlijk werd er weer bijgepraat. En er was wel het een en ander te vertellen.

Na de lunch werden wij meegenomen naar onze overnachtingsplek. Vooraf waarschuwde Willem, dat de oprijlaan bij het huisje een beetje steil was, en als je de auto heel wilde houden maar beter boven kon laten staan. Daar aangekomen wilde Dirk toch een poging wagen. Ik zei hem dat ik het verstandig zou vinden als hij de auto toch boven liet staan, of hij zou een tweedehandsje moeten willen. En dan heb je thuis een boel uit te leggen. Zo gezegd en dan maar zo gedaan, wij gingen lopen met onze spullenen dat was toch de beste oplossing. Wij waren bij een enorme villa en betraden de inpandige garage.

Wij liepen door de garage naar de "studio" en dat was een heel eigen appartement. Met keuken, slaapkamer - meer slaapzaal -, toilet enz. omdat de luiken dicht waren ging Willem de deuren naar het terras openen. Onze klep zakte open ……………er was een heus eigen zwembad, waar wij gebruik van mochten maken. Verder kregen wij van Willem een rondleiding door het geheel. Er was boven een hele grote woonkamer met een evenzo grote open keuken. Ook was er een balkon, waar je heerlijk kon zitten. En dit alles mochten wij gebruiken en het was maar voor 1 nachtje. Van zwemmen zou het waarschijnlijk niet komen, het water was aan de frisse kant, en wij wilden ook nog iets van de omgeving zien. Dus afgesproken dat wij Willem om 19.00 uur bij zijn restaurant zouden ontmoeten voor het diner.

Wij hebben in de omgeving veel mooie dingen gezien, en tegen 19.00 uur zijn wij naar de afgesproken plek gereden. Omdat wij wat te vroeg waren hebben we nog heerlijk in het zonnetje gezeten, waarbij wij gezelschap hadden van de locale zwerfster. "Zo te zien heeft ze het koud." Zei Dirk. "Want ze heeft me toch een paar dikke truien aan!" En ze zag er ook wel een beetje kouwelijk uit. Op de afgesproken tijd meldde Willem zich en togen wij restaurant waarts. Het menu bestond uit een voorafje dat was gemaakt van een salade uit de streek. Het hoofdgerecht was een pootje van een parelhoen met boontjes en gebakken pommes de terres dit alles was een streekgerecht. En als dessert waren er verse aardbeien met slagroom. En dit alles voor de prijs van € 12.00!!! verder werd er een kan met lokale rode wijn aangerukt, en wij mochten niets betalen, Willem zou betalen.

Na dit heerlijke diner hebben we nog een kop koffie tot ons genomen en nog wat zitten praten. Daarna hebben wij afscheid van Willem genomen, omdat wij dan 's ochtends de tijd aan ons zelf hadden, want er moest tenslotte ook weer huiswaarts gegaan worden. En we werden de volgende avond alweer verwacht bij de bed & breakfast van Herman in Bleurville - voor wie niet waar dat ligt, die googlet er maar op -. Het was tenslotte wel ongeveer 650 km rijden vanaf Soulliac, en wij hadden afgesproken dat er geen péage gereden ging worden. Wij hebben nog tot een uur of elf op het heerlijke balkon met uitzicht gezeten, waar wij een heerlijke fles wijn hebben gedronken.

Om 06.00 uur waren wij weer wakker, na te hebben gedoucht hebben wij een simpel ontbijtje genuttigd. Dat hadden wij de vorige dag ingekocht bij de plaatselijke lidl. Tevens hadden wij er ook nog wat mondvoorraad voor onderweg bij ingeslagen, zoals wat flesjes water e.d. waarbij wij veel plezier hadden van de koelbox die op boordstroom liep.

Om 08.00 uur was er ingepakt en kon de terugreis een aanvang hebben, wat dan ook gebeurde. Wij hebben een heleboel gezien onderweg, en hoe verder de reis vorderde hoe leger de tank werd. Er moest binnenkort getankt worden. "Als wij dan toch tanken moet ik eens even kijken of ik een wc kan vinden." Zei Dirk. Hij kreeg om in schippers termen te spreken wat drang op het roer. Goed, na een half uurtje was het dan zo ver. Er kon getankt worden, na het tanken op zoek naar een pot, niet gevonden. Dirk zoekt in zijn zakken naar de autosleutel en zegt "oh oh………… " "Wat is er Dirk." Vraag ik. "Kijk eens." en hij laat mij de sleutel van de garage zien. Shit, en we waren al 350 km weg even terug was geen optie. "Ik ga Willem bellen." Zei Dirk. "Geen enkel probleem." Zei Willem. "Ik heb meer met dat bijltje gehakt en heb nog wel een paar reserve sleutels. Stuur hem maar gewoon op dan komt het wel goed." Dus één zorg minder vertrokken wij weer richting Nederland. Wij reden - omdat wij geen péage hadden- veel op locale wegen en zagen heel veel moois, en opeens was hij daar een AIRE met pléé. "Hier." Zei Dirk, "Hier gaat het gebeuren." Dus netjes de auto geparkeerd en Dirk naar de pot. Twee tellen later komt hij alweer naar buiten, ik denk nog dat kan nooit zo vlot. Dirk zie ik richting dames toilet scharrelen, en denk nog nou ….. die is de weg effe kwijt. Maar ook daar vandaan keerde Dirk onverrichter zake terug in de auto. "Er was geen papier." Zei Dirk. Ik stelde nog voor om een polletje gras mee naar binnen te nemen, maar dat werd niet erg enthousiast ontvangen. "Het was ook nog een hurkplee." Zei Dirk. "Ach Dirk," zei ik "zolang hij geen kopjes geeft kunnen wij een volgende plee zoeken." En ja hoor na een poosje was daar een fatsoenlijke AIRE. Geheel opgelucht kwam Dirk terug. Hier was ook een hurkplee maar wel met papier. "En wat denk je?" zei hij, "ben ik klaar en zie bij het verlaten een invalidentoilet, ik kijk even en ja hoor daar had ik comfortabel op kunnen zitten!" Dat had Dirk weer. Zonder verdere problemen aan boord konden we verder. Tussen de middag hebben we een broodje gegeten en de middagreis verliep voorspoedig.

Tegen 18.00 kwamen wij bij de bed & breakfast van Herman aan. Wij werden hartelijk ontvangen, en ik deed gelijk de hartelijke groeten van vriendje Albert. Die had mij gevraagd Herman de groeten te doen, omdat zij daar vorig jaar hebben overnacht. Het was een hartelijke kennismaking en met een koel biertje op het terras, en de mooie verhalen. Hierna werd de kamer bekeken en konden wij onze spullen er parkeren. "Maar," zo sprak Herman, " ik heb voor jullie maar twee kamers genomen, voor deze ene nacht en voor de prijs van één." Ik opperde om dan onze eigen dekbedden te gebruiken, want die lagen tenslotte toch werkeloos achterin. Maar dar was geen sprake van. Op aanraden van Herman gingen wij bij een locaal restaurantje wat eten. Wij hebben daar een heerlijke pizza gegeten en een lekker bakkie koffie na. Toen wij weer teruggekeerd waren had Herman een paar flessen lekkers gescoord. Deze werden terstond aangesproken. Toen wij zo'n heerlijk glas eau de vie op hadden kregen wij visite van de kameraad van Herman. Het was Philippe. Weer een bijzondere kennismaking die uitmondde in een heel gezellige avond. Dirk had heel wat te bespreken met Philippe, of dat ze elkaar al jaren niet hadden gezien. Niet dat Dirk vloeiend Frans sprak of Engels, het ging met handen en voeten en andere gebaren met af en toe een woord Duits er tussen door. Maar dat mocht de pret niet drukken. Wat later op de avond begon het heerlijk te ruiken en even later kwam er een schotel met allerlei lekkere hapjes op tafel. Na nog een wijle zijn wij bedwaarts getogen en hebben heerlijk geslapen. Alleen Dirk was om 06.00 uur alweer present en heeft een stukje gewandeld in het pittoreske dorpje.

Na een goed ontbijtje en betaald te hebben voor het gelag, wat overigens reuze meeviel, aanvaarden wij de verdere terugreis. Hier reden wij een hele tijd door de Bourgogne, en kregen alweer visioenen van heerlijke wijnen, maar wij waren sterk en hebben niet geproefd. Onze navigatiesystemen waren het redelijk eens tot ik bij beide onder de motorkap ging kijken. Mijn navigatiesysteem beweerde dat over Maastricht de snelste route was en het navigatiesysteem van Dirk stuurde ons over Trier en Cochem." Wij volgen die van jou," zei Dirk. Oké, maar een wijle later zei Dirk, "zou het ver om zijn als wij over Brütig rijden?" " Weet ik veel," zei ik, "reken maar uit je hebt een navigatiesysteem voor je liggen." Brütig is de jaarlijkse vakantiebestemming van Dirk en Joke. Na wat gereken kwam hij tot de conclusie dat het maar een klein half uurtje om was. "Zullen we dat doen?" Vroeg Dirk. Ja waarom niet, kunnen wij gelijke eens kijken of er toevallig nog een flesje wijn is daar. Zo gezegd zo gedaan. Het navigatiesysteem omgeprogrammeerd en op richting Brütig.

Wij kwamen daar aan en toen werd er niet open gedaan. Dat was nou jammer. Ja zei Dirk, misschien zit Doris wel op de berg in de wijngaard. Dat was mogelijk. Dirk ging nog even naar boven en zag toen iets bewegen in de wijngaard achter het huis. Hij zag een vrouw voorovergebogen aan het werk in de wijngaard, en jawel hoor hij herkende haar aan welgevormde bodem. "Hoi Doris," riep Dirk en een verbaasde Doris draaide zich om, en uiteraard was de begroeting erg warm. "Je zou toch volgende week komen," zei Doris. "Ja maar ik ben niet met Joke maar met Gijs. En wij zijn op de terugweg van Souillac naar huis." Dat verklaarde een hoop. Na heel even heen en weer gebabbel wilden we weer vertrekken, want wij wilden alleen maar even goedendag zeggen. Met twee flessen van de jongste oogst, vertrokken wij naar huis. Er was afgesproken dat Dirk ongeveer anderhalf uur van te voren zou bellen hoe laat wij zouden arriveren. Dus anderhalf uur van te voren Joke gebeld, en gemeld dat wij zo rond 18.00 uur thuis zouden zijn. "Maar dan moet je wel hier heen komen want Lia komt ook hier heen." En ja hoor om 18.00 uur waren wij weer thuis.

Even later was ook Lia gearriveerd, en stelde Joke voor om het geheel af te sluiten bij de chinees, met een hapje en een drankje. Dus dat hebben we maar gedaan.

Dit was ons verhaal over een weekendje naar Soulliac in de Dordogne, naar de broer van Dirk - Willem- die elkaar ruim 10 jaar niet hadden gezien.












Snorkelen in Dahab

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 31 Jan, 2013 15:59:43

Zondag 20-01-2013

Zijn we precies op tijd - 14:05- vertrokken met vlucht nr. HV 437 naar Sharm El Sheik in Egypte. Precies op tijd omdat het juist begon te sneeuwen, hier en daar een licht vlokje. Na ons zijn diverse vluchten gecanceld. Na een rustige en prettige vlucht landden we tenslotte om 19:00 plaatselijke tijd -1 uur later dan in Nederland- op het vliegveld van Sharm El Sheik.

We werden opgewacht door onze touroperator en konden een visum halen, en we werden door verwezen naar onze bus, die ons zou afleveren in ons hotel in Dahab.

De weg van Sharm El Sheik Dahab loopt een heel eind door de Sinaï woestijn, en is erg donker in het donker, en als het daar donker is dan is het ook donker. Om een uur of elf kwamen we bij het hotel, want wij waren uiteraard de laatsten die gedropt werden. Er was nog net een biertje en een wijntje te verkrijgen. Daarna lekker gaan slapen.

Maandag 21-01-2013.

Lekker uitgeslapen, en tot de ontdekking gekomen dat er geen stroom was, alles zat zonder, dus dat beschrijft in welk afgelegen deel wij zaten. Wij zaten zo'n 80 km buiten Sharm El Sheik en na ons kwam er een hele tijd niets meer en dan een paar honderd km verderop was weer een plaatsje. Maar zo goed en zo kwaad als het ging toilet gemaakt, want het water deed het ook niet. Want de hydrofoor loopt ook op stroom, dus geen stroom geen druk. Lekker ontbijtje, en daarna maar eens een stukje langs het strand gewandeld.

Bij de lunch een lekker wit wijntje gehad, maar dan ook alleen bij het eten was een wijntje verkrijgbaar. We hadden all in maar daar had men geen boodschap aan, dit was hier de gewoonte. De hele dag was er wel bier, wishkey en alle andere sterke dranken te verkrijgen, maar een wijntje was passé, die werd alleen geserveerd tijdens de maaltijden. Voor de rest lekker geluierd aan het strand.

Dinsdag 22-01-2013.

Goed geslapen en weer waren we in de morgen stroomloos.

Vandaag wederom aan het strand doorgebracht. En na het diner met de shuttle mee naar Dahab, naar al mijn vrienden. Daar waren talloze winkeltjes, en iedereen vroeg of je even wilde kijken. Lia kocht daar een paar shawls en dat was een heel gehandel. Als je een tegenbod deed, dan keek de man je aan of je een oneerbaar voorstel deed. Later kwamen we in een straat waar veel eterijen waren,en we werden door iedereen aangeklampt of we aub daar een hapje kwamen eten. Als je dan maar zegt maybe tomorrow dan willen ze je nog wel eens met rust laten.

De gerant bij Ali Baba ging nog veel verder, die bood ons een gratis Bedoeïenen thee aan, dat aanbod hebben we geaccepteerd en vervolgens ging de hiërarchieke machine draaien. Van hoog tot laag werd er opgetrommeld om oosterse prinses Lia en Ali Ben Zine een comfortabele plaats te geven, het was 20 graden , maar toch werd ook de terrasverwarmer opgestookt en zaten wij heerlijk.

De thee werd geserveerd met voor ieder 4 soorten van zoetigheden en een groot glas gloeiend hete bedoeïenen thee. Precies zoals de bedoeïenen ze zelf drinken.

Later zelf nog een kop koffie besteld want dit vonden we zo stijlloos om dan maar weer zo te vertrekken. Na een scheet en 3 knikkers te hebben betaald was het tijd om de terugtocht naar de shuttle te aanvaarden. Deze kwam precies om 23.00 uur, en daarna was het nog een kleine 20 minuten naar het hotel.

Woensdag 23-01-2013.

Een dagje strand was het vandaag en er diende weer gesnorkeld te worden,want dat ging gewoon door, ik heb daar onder water diverse mooie foto's gemaakt en een aantal filmpjes met de mooiste vissen.

Bij de lunch bleek dat er nog geen wijn was, wij hadden de avond ervoor tijdens het diner al het laatste glas gehad, en toen werd er meegedeeld dat de wijn op was. Oké, dat kan gebeuren, maar als er dan de volgende dag nog geen witte wijn is dan is er iets anders aan de hand. Misschien was chef inkoop wel overleden of deed het logistieke deel het niet naar behoren, maar er was geen witte wijn. Tot de grote manager zich ermee ging bemoeien, binnen de kortste keren was er witte wijn en wij hadden de primeur. Toen die gebracht werd dacht ik eerst dat ze een grap uithaalden, want wat er in het glas zat leek nog het meest op oude kamelenzeik! Na een slok geproefd te hebben trokken mijn flaporen zo ongeveer naar binnen en hoorde ik het glazuur van mijn tanden spontaan scheuren. Dit hebben we beleefd doch resoluut geweigerd. Weer de grote manager in paniek en weer de onderdanen de pineut. Ze trokken allemaal wit weg, de rest hebben we niet aangehoord, maar hij was not amused.

Donderdag 24-01-2013 .

Vroeg op er dient gevaren te worden. Na een zeer vroeg ontbijt worden we opgehaald door een busje en gaan we richting de haven.

Maar niet alvorens bij een dive shop te zijn langs geweest om aldaar de gratis flippers en maskers uit te zoeken. Voor 5 euro kon je ook een wetsuit krijgen en dat hebben we maar gedaan, vanwege de harde wind. Daarna zijn we vertrokken en hebben heerlijk een uurtje gevaren tot aan een mooi rif. Daar plonsde het hele zooitje overboord en was het "follow the leader". Na drie kwartier gespetterd te hebben als een eend waren we weer terug aan boord. Er werd weer gevaren. Ik lag lekker te lezen toen de schipper naast onze lieve heer mij riep en beduide dat ik het roer over moest nemen. We hadden niet de indruk dat hij een plotselinge aanval van iets had gekregen. Ik was hogelijk verbaasd waarom hij mij uitkoos? Had hij van Mina - de man die ons dit reisje verkocht had- gehoord dat ik kapitein geweest was? Ik wist het niet, dus toch maar eens vragen. Hij verstond er geen letter van want hij lulde alleen Farzie - een soort Arabisch- en dat verstond ik weer niet. Rombombom op het dek en daar kwam een matroos aangesneld die wel Engels sprak en een en ander vertaalde.

De schipper kreeg ogen als schoteltjes, wat nou ook weer niet nodig was.

Toen ik vroeg waar de automatische piloot was verschoot hij van kleur, die had ie niet. Ik vertelde dat ik eigenlijk niet zonder kon, maar dat ik graag een stukje het roer overnam,want het ouderwetse handwerk heeft ook wel wat.

Bij de tweede en derde stop geloofde ik het snorkelen wel, het was me te koud en bij het hotel was een huisrif waar ik veel rustiger kon snorkelen en kijken.

Een prima lunch aan boord gehad en alle alcoholvrije drank was bij de prijs inbegrepen. Zodoende een prima dagje gehad.

vrijdag 25-01-2013.

Rustige ochtend gehad, en 's middags opgehaald met de "limousine" met privé chauffeur en gids.

We gaan de woestijn in naar de bedoeïenen om aldaar met een kameel te rijden en thee te drinken. Ook staat er een tocht gepland de berg op om zonsondergang te bekijken. Ook zullen wij deelnemen aan het bedoeïenendiner aldaar.

Maar eerst hebben wij nog een kleine tocht voor de boeg, 80 km de Sinai woestijn in. Midden inde woestijn zien we kleine bedoeïenendorpjes compleet met school en al. Na een goed uur rijden -eerst moest er nog getankt worden wat momenteel niet zo simpel is er is in Egypte een brandstof tekort, maar goed wij hebben e.e.a. goed voor elkaar met een reisbureau achter je- zijn we dan toch waar we wezen moeten. Midden in" the middle of nowhere" we zien al andere groepen moedig met op de bult van een kameel zitten. We worden ontvangen met een kop bedoeïenenthee. Deze was niet zo authentiek als ik in Ali Baba gehad heb, maar het is een lekker bakkie thee. Na de thee werden we uitgenodigd om plaats te nemen op de kameel. Dat valt nog niet mee, eerst gaan de voorpoten omhoog, grote schommel achterwaarts, dan wordt het achterste deel gestrekt , grote schommel voorwaarts, en dan staan we. Geen stijgbeugels of zo, de benen bengelen gewoon langszij. Dan gaat er voorwaarts bewogen worden, een kermis attractie kan dit niet verbeteren. Het is even wennen, van vallen we eraf of gaat het lukken, het lukte mij zelfs om, zij het met veel pijn en moeite, mijn fototoestel te pakken en een luchtfoto te maken. Dan volgde na 20 minuten de landing, dit gebeurt in omgekeerde volgorde. De kamelenbeheerder gebaarde dat ik erg achterover moest gaan hangen, wat ik ook braaf deed, en vervolgens werd het achterste gedeelte van het landingsgestel onder het dier gevouwen. Hierna volgde het voorste gedeelte en stond de man klaar om mij evt. op te vangen. Dan pas kan er afgestapt worden. Toen was Lia aan de beurt. Maar ook dit is goed afgelopen, en weer een ervaring rijker gingen we weer naar de bedoeïenentent. Daar was het de beurt aan Lia om een bedoeïenenbrood te bakken. Het vuur was reeds gestookt en het deeg al gekneed. Er diende een soort platte schijf gecreëerd te worden - zoiets als een pizza bodem - en die word op een soort van ouderwetse wieldop gebakken. Na een half uurtje moest er een berg(je) beklommen worden. Er was tenslotte voor betaald. Dus werd er geklommen, eenmaal boven hadden we een prachtig uitzicht. Wij zouden van hieruit de zonsondergang kunnen bekijken, ware het niet dat het akelig bewolkt was en wij tijdens het kameel rijden diverse spetters gevoeld hadden. Onze gids vertelde dat dit kleine beetje water wel allerlei nieuw leven tot ontluiking bracht.

Het was nu tijd voor het bedoeïenendiner en dat was prima voor elkaar, dat mensen met zulke simpele middelen een zo'n lekkere maaltijd in elkaar konden draaien. Niks elektra of gas, alles gewoon op een houtvuurtje! Na het diner werd er gezongen en gedanst, totdat dit plotseling werd afgebroken. Er werd slecht weer verwacht, heel slecht weer. Dus wij dienden ons onverwijld huiswaarts te keren. De gids vertelde dat als het hier ook zou gaan regenen ook goed regende. Er werd niets door de rotsen opgenomen en alles denderde dan zo naar beneden zand en wat al niet meenemend. Wat dan weer op straat zou komen te liggen met alle narigheid van dien. Na een goed kwamen we bij checkpoint van Dahab aan en waren we met een klein half uurtje thuis.

Zaterdag 26-01-2013.

's Ochtends was het een kalme zee,glad als een spiegel, en geen zuchtje wind.

Heerlijk gesnorkeld en lekker lui gedaan veel gelezen ook.

's Avonds weer naar Dahab geweest en daar nog een aantal shawls gekocht na veel heen en weer gehandel. Ik heb daar in de duikwinkel een paar flippers gekregen van Lia. En daarna op naar Ali Baba voor een kop bedoeïenenthee.

Daarna weer terug naar het hotel.

Zondag 27-01-2013.

's Nachts heeft het hevig geregend en geonweerd, ik werd 's nachts wakker en alles was pikkedonker, we zaten weer zonder stroom. 's Morgens was er weer stroom, maar geen internet en andere verbindingen, ok hoorden we dat de weg tussen Sharm El Sheik en Dahab weg was geslagen door het noodweer. Het was een ruwe zee en windkracht 8, dus dat werd geen flippers uitproberen. De hele dag een beetje zitten lezen. 's Middags was de weg weer zover vrijgemaakt, zodat er weer verkeer mogelijk was. Dus konden de gasten die 's avonds de vlucht hadden nog mooi vertrekken. In de avond waren ook de netwerken weer hersteld.

Maandag 28-01-2013.

Redelijk gladde zee en dus kon ik mooi mijn nieuwe flippers uitproberen. Dat ging geweldig, je kunt nu veel grotere stukken bereiken en dat vergroot je blik.

's Middags weer een uurtje gesnorkeld en toe was het over morgen gaan we weer naar Deventer.

Dinsdag 29-01-2013.

Thuisreis aanvaard en in de bus hoorden we dat we op Koninginnedag een koning krijgen. Verder liep alles gesmeerd en waren om 21.15 in Deventer.

Klik hier voor de foto's

Weekendje Frankenau

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 12:41:41

Weekendje Frankenau.

Wij zijn vrijdag 19 oktober vertrokken met Kees en Joukje, naar Frankenau. Het was ongeveer 400 km rijden, maar met de tomtom, ging het helemaal perfect. Maar we hadden ook een tablet mee met daarop navigatie via de GPS. De reis liep erg voorspoedig en het weer zat ook mee. Het zal zo rond de 20 graden geweest zijn. Toen we aankwamen wilden we eerst boodschappen gaan doen, dus gelijk door naar het bijbehorende stadje. Daar de supermarkt gevonden en ja hoor in dit soort kleine plaatsjes hebben wij middagpauze, en wel tot 14.00 uur. Dus dan maar naar het park en onze villa bekeken. Dat was een puike villa, geen spoortje centerparks te vinden, ook niet het park zelf. Het was alsof je in een gewone woonwijk was. Dus volgens de gebruiksaanwijzing die Joukje met haar meesleepte de voordeur geopend en de diverse voorschriften opgevolgd. Ik was reeds in de auto benoemd tot opperstoker. Dat hield in dat ik ‘s avonds de haard aan de gang moest houden, en overdag de verwarming. Na de gebruiksaanwijzing uitvoerig te hebben bestudeerd, heb ik alles uitgevoerd zoals het op papier stond. Temp. instellen op de gewenste temperatuur, de blazer op 1 en wat kan er dan nog mis gaan?

Van alles dus, na twee dagen kwamen we erachter dat ik in de meterkast vergeten was de knop van de verwarming op 1 te zetten, foutje bedankt. We hebben er niets van gemerkt omdat het zulk lekker weer was, gemiddeld 24 graden!!!! Volgens mij is die verwarming daarna ook niet aan gegaan, want het is het hele weekend mooi weer geweest. Elke morgen met broodjes van de warme bakker ontbijten in het zonnetje, na 20 oktober!!!!!!! Wie doet ons dat na?

We hebben de eerste avond genoten van een heerlijke maaltijd die Kees al in Nederland in elkaar gezet had, een heerlijke pot bami. De avond hebben we doorgebracht met elkaar en de nodige versnaperingen, alcoholisch en non alcoholisch. Voor de buis weliswaar de een met een boek de ander met een goed gevuld glas.

De volgende ochtend was ik al om 08.00 uur wakker en ben ik op kousenvoetjes naar beneden gegaan, meer voor Lia als voor Joukje, want als die haar gehoorapparaat niet in de oren heeft – zegt ze – dan hoort ze niets, en als Kees dan ook nog op zijn goeie oor ligt dan kun je een bus met carbid afschieten zonder commentaar te krijgen. Maar goed eenmaal beneden gearriveerd me goed genesteld in de aanwezige tuinstoelen met de camera’s paraat, want er zal maar een hert of ander wild volk voorbij komen, dan wil je dat toch wel even gearchiveerd hebben. Ook had ik de e-reader mee, dus wat kon mij nou gebeuren. Ik zit nog geen 5 minuten en ja hoor daar komt een jonge dame de hoek om met een zak broodjes en die zegt vriendelijk goedemorgen, dus moest ik ook vriendelijk goedemorgen – op z’n Duits- terugzeggen. Daarmee dus Lia gealarmeerd, want ik zat onder de slaapkamer van ons en de deur stond open. De herten lieten zich niet zien. Na een poosje ontwaakte de rest en werd er in het zonnetje ontbeten.

Na het uitbuiken zijn we richting Frankenberg getogen, om daar nog het een en ander aan te schaffen aangaande de menage. Daar werd eerst een supermarkt opgezocht, eentje waar Kees en Joukje al eerder waren geweest – met de verhuurder van de villa – toen ze voor de eerste keer de villa bezochten. Na het supermarktbezoek moest het oude Frankenberg bezocht worden. We parkeerden de voiture in een parkeergarage en stonden we al bijna in de oude binnenstad. We hadden een tikkie teveel in de parkeerautomaat gedaan zodat we tot maandagmorgen 11.00 uur vrij parkeren hadden. Hier waren heel veel oude panden te zien, een waar genot, en een overvloed aan vakwerkhuizen. Later werd er halt gehouden bij een ijssalon, en het was de bedoeling dat er koffie werd gedronken, ware het niet dat er een uitgebreide ijskaart was. De dames gingen voor warme chocolademelk met een stuk apfelstrudel, maar wij gingen voor ijs. Kees bestelde een super aardbeiencoupe en ik een grote coupe nougat. Na wat heen en weer geworstel was hij dan eindelijk waar hij wezen moest, ergens in het donker, om later ook weer in het donker te verdwijnen.

Naxa0 Frankenberg hebben we ‘s middag heerlijk gechilled, om maar eens een duur woord neer te zetten. Heerlijk met een boek buiten op het terras of zo maar even de ogen dicht heerlijk lui en rustig, tot naast mij een vulkaan wakker wordt en zegt dat hij wel een kop koffie zou lusten.

De zondag hebben we nog naar een kerk gezocht waar een Nederlandse dienst was, maar dat was ruim 400 km verderop naar het westen, dus dat schoot niet op. Wederom was door de bakker het bestelde afgeleverd, en wederom zaten we op het terras te ontbijten. Na het ontbijt hadden we plannen om er op uit te trekken, en dat hebben we ook gedaan. We wilden een rondje Edersee rijden en zien daar opeens was daar een wildpark, en wel zo mooi, daar hebben we een aantal uren gelopen en genoten. Er was wild uit de omgeving tot aan wolven en wilde katten toe. Gelukkig was het wel afgeschermd, dus bang hoefden we niet te zijn. Maar er waren ook moeflons, edelherten, en een bison, visotters en nog veel meer dieren die we alleen maar kennen van de film of tv. Ook was het uitzicht vanuit het park over de Edersee geweldig, het park ligt n.l. boven op een heuvel.

‘s Avonds zijn we uit eten geweest bij Stiel, in Altenlotheim. Dit was een kroeg met een eigen slagerij erbij, en van oudsher kun je daar het beste eten. Dat was ook zo. Hier werd een ouderwetse pot eten opgediend die zijn weerga niet kent. Met z’n vieren zitten eten en drinken voor x80 70.xa0xa0 Dat zijn bijna voor de oorlogse prijzen, en dat in een gat. Het was er op de zondagavond wel beredruk in deze kroeg, Jan en alleman kwam hier een hapje eten.

Maandag was het feest alweer voorbij, na het gebruikelijke ontbijt op het terras, werden de taken verdeeld. En zo hadden we allen wat te doen en konden we op tijd huiswaarts, want het was tenslotte toch wel even 4 uur rijden. Na een paar korte stops kwamen we in Vroomshoop aan en was het inmiddels weer etenstijd geworden. Na enig overleg werd er besloten dat er in Ommen gedineerd diende te worden. Na het eten hebben we afscheid genomen van Joukje en Kees, en waren we weer op tijd en gezond weer thuis.

Klik hier voor de diaserie

Vakantie 2 met de camper

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 12:12:36

Vrijdag 25-05-2012

Vertrokken omstreeks 17.00 uur richting camping de Aerdsewacht. Daar stonden we aan de paal voor 10 euro. En daar hebben we voor de nacht prettig gestaan. De volgende ochtend

Zaterdag 26-05-2012

Op het gemak opgestart en vertrokken naar de camping in Hirschhorn. Dat was ong. 350 km. En daar arriveerden we omstreeks 16.00 uur. We kregen een mooie plek toegewezen, we stonden tegenover het sanitairgebouw. Dat was lekker makkelijk, met oa de afwas en het ter plee gaan.

Zondag 27-05-2012. Eerste pinksterdag

We hebben de Fietsen gepakt en zijn naar Hirschhorn station gefietst en van daar hebben we de trein genomen naar Heidelberg. We hebben daar een prima middag doorgebracht en veel mooie dingen gezien. We wilden ook met het tandradbaantje naar boven, maar dat ging niet lukken, er stonden een paar miljoen Japanners voor de poort en die moesten diezelfde dag nog door Zwitserland, Italië, Oostenrijk en nog veel meer Europees gedoe. Dus wij hebben de toren beklommen van de kerk waar Maarten Luther veel kwam.

Maandag 28-05-2012 Tweede pinksterdag

Lekker de hele dag op de camping doorgebracht met lezen. Hier ontdekte ik dat de camper de beschikking heeft over een cd wisselaar voor wel 6 cd’s. We hadden gelukkig genoeg cd’s meegenomen, alleen wisten we nog niet hoe we de muziek er uit moesten halen, bij deze camper. 's Avonds de boel weer in orde gebracht voor de volgende dag, want dan zouden we naar Zwitserland gaan. We hebben hier de dongel geprobeerd maar die liet het afweten. De fietsen weer achterop geknoopt en we waren klaar voor de derde etappe.

Dinsdag 29-05-2012 (Willeke jarig)

Boeltje zeevast gesjord en vertrokken richting Luzern. Bij de ANWB in Deventer alvast een autobahn vignet gekocht, dat scheelde weer tijd aan de grens. Nooit nergens meer het vignet te vinden, volgens de directie, zou het niet onmogelijk zijn dat deze gelijk met de kassabon door de papierversnipperaar is gegaan. Dus maar een verse aangeschaft. Na een voorspoedige reis kwamen we op de camping bij het vierwoudstedenmeer. Ook daar weer een prima plek, alleen stonden we wel op elkaars lip, maar goed het was maar voor 2 nachten. Zitten we de eerste avond aan de koffie, of misschien wel iets zwaarders??? stopt er een ambulance naast de camper!!!!!! Bleek dat de overbuurman een zonnesteek had ofzo. De man werd netjes afgevoerd, en alles was weer bij het oude, ze hieven het glas en deden een plas, en alles bleef zoals het was.

Woensdag 30-05-2012.

We hebben de fietsen gepakt en zijn naar Luzern gefietst. Dat was volgens de juffrouw van de camping maar 13 km en goed te doen met maar 2 klimmetjes. Ze was voor het gemak maar even de stukjes vals plat vergeten. Maar goed na een goed uur fietsen en bijna uitgeput kwamen we dan toch aan in het centrum van Luzern. Hier hebben we op de trappen van de Lucaskerk een meegebracht broodje gegeten. En daarna zijn we de stad gaan bekijken (zie foto's)

Wat een pracht stad. Hier hebben we heel veel mooie dingen gezien. Ik wilde al graag eens een Zwitsers zakmes, maar dan niet de doorsnee rode, maar de aparte blauwe. Die had ik eens gezien bij een collega. We kwamen een echte messensmid tegen, die het Zwitsers zakmes in alle denkbare maten en soorten verkocht. En bij aankoop gratis gegraveerd! Dat was me wat, ik heb een mooi mes uitgezocht met voor mij passende functies, en daar werd mijn naam in gegraveerd.

Intussen hadden we genoeg van de stad gezien en wilden we de terugweg aanvaarden. Maar niet voor we een flesje water hebben gekocht sprak Lia. Bij de McDonald's op de hoek 2 flesjes water besteld, of we maar even 7 euro wilden aftikken, sprak de dame met droge ogen. Wij hebben haar vriendelijk bedankt en zijn op zoek gegaan naar goedkoper water. Wat een geld voor een beetje water, in Lourdes is het goedkoper en daar kun je er nog wonderen van verwachten ook. Bij een benzinepomp gewoon 2 flesjes water en een mars er bij voor nog geen €5.00. De terugweg verliep soepeler als we gedacht hadden, maar op de sportschool fiets ik 1 keer per week de XXL versie van de fietsles, maar bij dit vergeleken was de XXL versie kinderspel, dat doe je dan met 2 vingers in de neus. Dit heen en weertje was goed voor 6 keer een xxl les,

Donderdag 31-05-2012

Om 10.00 uur vertrokken richting Lago Maggiore, ik had op de bonnefooi een camping opgezocht en die in de tomtom gedaan. Wij zijn weer terug gekomen op de E35 die helemaal naar Milaan gaat en misschien nog verder. Een mooie rustige weg om te rijden. Na zo'n 70 km te hebben gereden kwamen we bij de Gottharttunnel aan, die maar liefst 17 km lang is op een paar meter na. Dat heeft ruim een kwartier geduurd, het is een 2 baansweg, en je mocht er niet sneller dan 80 km/h. Na nog wat bochtenwerk op de grote weg kwamen we aan bij het Lago Maggiore, daar loopt een lullig weggetje naar het zuiden onze bestemming Feriolo- . Het is blijft een smalle weg, 2 baans en met het slagschip was het toch wel uitkijken. Halverwege, gingen we de grens over, en waren we in Italie. Na een klein uurtje kwamen we bij de plaats van bestemming aan. Dat was camping miralago. Een mooie rustige camping, waar we ons eigen plekje mochten uitzoeken. Aan het meer € 28 , op het veldje € 23 en met acsi card € 16 . Wij krenten als we zijn hebben een plaats op het veldje uitgezocht, even vanaf een afstandje met de acsi card van vriendje Kees gezwaaid, en we stonden voor € 16 . We hadden een mooie plaats uitgezocht, alleen naast de camper stond een boom, die het onmogelijk maakte om tv te kijken. Dan maar geen tv. Het sanitair is prima, en schoon.

Op vrijdag 01-06-2012- zijn we naar Verbanio geweest. Met de fiets, dat was wel even wennen want nu waren er ook fietsers op knullige weggetje, maar goed het was even een kwestie van wennen. Daarna ging alles goed. Het was ca. 8 km heen, en naar bleek, ook weer ca.8 km terug. Verbanio is een mooi dromerig stadje, waar aan de buitenkant nog geen modernisering was doorgedrongen, of het moesten de verkeerslichten zijn. Hier was toevallig markt, en dat komt een koopvrouw als Lia, altijd wel uit. Na de markt hebben we heerlijk genoten van een capuccino op een terrasje.Zaterdag - 02-06-2012- moest er volgens Lia maar een wasje gedraaid worden. Ze had gezien dat er geen wachtenden waren, dus werd ik er op uit gestuurd om een muntje te scoren, zodat er gewassen kon worden. Nog geen 10 minuten later draaide de was, en zijn wij maar eens aan de koffie gegaan. Na de koffie was de was klaar, draadje gespannen tussen 2 bomen en de was kon drogen. Lia had op de kaart gezien dat er vlakbij een supermarkt was, in een of ander onduidelijk plaatsje. Met de tomtom gekeken waar het was te vinden, peanuts, 4 km fietsen. We hebben de tocht aangevangen maar de supermarkt nooit gevonden, we hadden er inmiddels 10 km opzitten, dus vonden we het mooi en zijn we maar weer terug gegaan. Het was wel lekker fietsen, maar we hadden weer eens water vergeten, dus een droge klep van jewelste. Maar goed, eenmaal weer op bekend terrein maar weer eens een nieuwe weg uitgezocht, en volgens de borden was er een eindje verderop een CENTRO COMMERCIALE. En ja hoor na een kleine 10 minuten stonden we voor een groot gebouw, waar een supermarkt in verstopt was. Het was zo 1,2,3, niet zien, maar de boodschappenwagentjes waren er, dus moest er ook een supermarkt zijn. Na inworp van een euro mochten wij een boodschappenwagentje lenen en op zoek naar de supermarkt. Na enig heen en weer gezoek, dan toch gevonden. Alleen het is daar in Italixeb peperduur, maar deze slag zijn we ook weer te boven gekomen, door bewust in te kopen. De terugweg was nu zo gepiept, de km teller wees aan dat het maar 3 km was! Goed gedaan dus…… die avond hoorden we andere gasten, dat we de verkeerde kant op zijn gefietst! En ja hoor de volgende dag……..

Zondag 03-06-2012

zijn we goede kant op gefietst en inderdaad was het maar 3 km heen en 3 km terug, maar dan had je wel een supermarkt, wij blij, maar helaas pindakaas ze gingen pas om 15.00 uur open. Dus dat was de volgende tegenvaller, maar afijn we hadden de dag ervoor, al genoeg boodschappen gedaan. En gelukkig maar, want op..

Maandag 04-06-2012.

Gingen we weer vertrekken, en richting Chur, in Zwitserland. De reis was prettig, het eerste deel van de reis was het laatste deel van de reis naar Feriolo, waar we vandaan gekomen zijn. Vandaag gingen we niet door de st. Gottharttunel , maar door de st Bernardino tunnel. Niet zolang als de st. Gottharttunnel17 km maar een goede 7 km, altijd nog bijzonder, dat een gemiddelde Nederlander vaak nog niet in 1 jaar door de Nederlandse tunneltjes rijdt.

Na diverse bergwegen gevolgd te hebben, komen we boven op de bergen uit, waar we tussen de sneeuwvelden door rijden x96 buitentemperatuur 10 gr. C- Boven op en berg was een parkeerplaats met een erg mooi uitzicht, en daar hebben we een broodje gegeten en genoten van het uitzicht. Daar kreeg ik de mededeling dat de matten in de camper toch wel erg vochtig waren geworden na het laatste buitje, welk buitje????? Liaxa0 ging op onderzoek uit en meldde dat er water kwam onderuit de zitbank. Daar staat toevallig de watertank, die ik x92s ochtends vol had gegooid. Na enig zoeken bleek dat de service dop er niet goed opzat. Met een beetje getrek en geduw, zat hij weer goed vast. Blijkt wel eens los te trillen volgens vriendje Kees, hij had dat ook al gehad, maar niet vertellen hoorx85x85..

Daarna weer verder richting de uitgezochte camping, volgens de brochure moest deze op fietsafstand -2.5 km- van de stad af liggen. Na dat wij ons gemeld hadden werden we naar een mooi plaats gedirigeerd, terloops werd er geïnformeerd of we tv wilden kijken???? ja dat wel natuurlijk, oké dan wordt het een andere plek. De camping ligt aan de kleine Rijn, daar waar de Rijn ong. begint. Naast de camping stroomt de AU de Rijn in, wat na de regen van de afgelopen dagen met donderend geraas gepaard ging.

Dinsdag 05-06-2012.

Wij zijn vandaag met de fiets naar de stad Chur gefietst, maar niet als eerste mijn fietsband weer en beetje opgepompt te hebben, want die was voor een groot deel leeg gelopen. Hij liep niet verder leeg, dus was waarschijnlijk niet lek, maar onderweg toch bij een toevallig aanwezige fietsenmakert maar even een beetje lucht geleaset, en de tocht is verder probleemloos verlopen. Zelfs de terugweg was probleemloos. Chur is een slaperig Zwitsers stadje met een heleboel leuke winkeltjes, maar hier wordt de lust tot probleemloos winkelen je wel ontnomen, door de prijzen. Die zijn in Zwitserland niet leuk meer, alles maar dan ook alles is peperduur. Na het water van de McDonald's -7 euro voor 2 X 1/2 liter- bleven we ons wederom verbazen. Achteloos stappen wij een terrasje op om even een kop koffie te kopen. Deze koste 4.10 Ch =ong 3.75. volgens de kaart was een pilsje goedkoper, maar kwam ik te laat achter. Later hebben we ook wat boodschappen gedaan in en grote supermarkt, mensen wat een prijzen ruim 30 euro voor een kilo kipfilet!! Wat dat voor een wedstrijdkip is geweest, ik weet het niet. Zwitserland is mooi, maar peperduur.

Maar verder hebben we heerlijk genoten.

Zo zijn we Woensdag 06-06-2012 maar weer opgebroken en zijn we vertrokken richting Duitsland, Karlsruhe om precies te zijn. We hadden een voorspoedige reis, en Tom zegt hier rechtsaf de snelweg verlaten. En wij geloven Tom! Dus braaf gedaan, en kwamen we onverwacht bij de grensovergang van Liechtenstein x96 ja ja weer een land wat we aan ons lijstje kunnen toevoegen- en zo doende waren we weer in een ander land, nou ja land, het is eigenlijk een mini staatje, maar wel een stuk groter dan Vaticaanstad of Monaco. Daarna nog een paar kilometer Oostenrijk meegepakt. Een grensovergang richting Duitsland hebben we niet gezien, wel vage borden dat we de Bondsrepubliek weer bereikt hadden. Hier schoot het aardig op, maar na een uurtje rijden kwamen we in de buurt van Pforzheim en daar hebben we ruim een uur stil gestaan, wel helikopters boven de file gezien, maar geen oorzaak. Het weer was inmiddels ook zwaar onder nul geworden, het regende pijpenstelen. Maar goed wij kwamen in de buurt van Karlsruhe en daar werd het allengs beter. De directie zei, dat als we op de camping waren het weer, helemaal in orde zou zijn. En ja hoor, toen we stonden

- we mochten zelf ons plekje uitzoeken- op en mooi plekje waar we ook ontvangst hadden met de schotel, was het droog geworden. Ik ga met dat mens op de kermis staan om de toekomst te laten voorspellen. Maar voor we op de camping waren eerst nog even boodschappen gedaan bij de naast gelegen Aldi. Wat een paradijs, weer betaalbare producten. We hebben heerlijk een paar worstjes gegrild en zouden daarna een stukje gaan fietsen, ware het niet dat mijn achterband plat was. Wederom uit voorzienigheid, had Lia gezegd, neem maar bandenplakspul mee!! en daar hebben we gemak van gehad, met 5 min was het lekje – want dat was het- gevonden en geplakt. Daarna nog een klein kwartiertje met het bijgeleverde fietspompje staan harken, tot de band op een redelijke hardheid was opgepompt.

De volgende dag

Donderdag 07-06-2012

de band was nog steeds op temperatuur, dus dat schept hoop voor de toekomst. Wij wilden met de fiets Karlsruhe in, maar dat ging niet door, want het was daar een feestdag - iets met Maria ofzo- Dus geen boodschappen vandaag, maar restjes, de drank scharrelen we wel op in de kantine en verder zien we wel. Nog wel wat lucht erbij geharkt, en daar ging de tocht aanvangen. Laten we nu een bergbaantje tegenkomen, bijna zo'n bergbaan als in Heidelberg, en het was er niet druk! Dus dat opent perspectieven, om eens mee te rijden. De prijzen waren ook vooroorlogs, dus dat hoefde ook geen probleem te zijn, en er werd nog gereden ook. Dus instappen en wegwezen. Boven aangekomen was er een oud kasteel, met een toren erbij. Ik ben nog naar boven geklommen maar Lia had er de puf niet voor. Het viel wel mee 380 treetjes op en neer. Nu was het zo dat Joke en Dirk een begrafenis hadden van een familielid. En ze zouden zaterdag op vakantie gaan, naar Bruttig aan de moezel. De begrafenis was op woensdag dus dat viel allemaal weer mee. Lia had al eens geïnformeerd wanneer ze zouden vertrekken, per omgaande SMS werd meegedeeld dat er op zaterdag vertrokken zou worden, en wel om 09.00 uur. Bij ons was er geen twijfel mogelijk we zouden ook naar Bruttig gaan, om even met ze bij te kunnen praten, want daar hadden we gewoon zin in. Ik zoeken naar een camping in Bruttig, maar niks te vinden, maar wel in Ernst, 1.5 km daar vandaan. Aangezien we toch fietsen bij ons hadden, moest dat geen probleem zijn.

Dus wij op vrijdag 08-06-2012 de boel weer zeevast gesjord, en op richting Bruttig.

Na een voorspoedige reis werden we door het gebergte langs de moezel uitgespuugd in Beilstein aan de moezel, het volgende plaatsje is Fankel en daaraan vast zit Bruttig. Op het moment dat wij er doorheen rijden, komen we langs Camping Bruttig!!!! Wij omgedraaid, en gevraagd of er nog plek was, genoeg, dus landingsgestel uit en stroom aansluiten. En klaar was Gijs. Het volgende probleem was waar zitten ze, in welke Zimmer Frei? Daar zijn we over na gaan denken, bij een goed glas moezelwijn, wat we bestelden op een heerlijk terrasje van een wijnboertje. Heerlijk in het zonnetje gezeten, met een goed glas vocht en een leuk gesprek met een paar Limburgers. Nadat we genoeg leut en vocht hadden gehad zijn we een eettentje op gaan zoeken. Ik had wel weer eens behoeft aan stuk schwein aan de vork, maar dan in vorm van een schnitzel. Wij vonden wat en hebben lekker gegeten, daarna weer door naar de camping, maar het was geen buitenzit weer. Het waaide als de neten. Dus binnen de koekeloer aangezet en ons weer prima vermaakt. We hadden plakkaten gezien met daar op de tekst dat er in Ernst, trödelmarkt - rommelmarkt- zou zijn. Dus na de dagelijkse wasbeurt op zaterdag 09-06-2012 zijn we naar Ernst gefietst en hebben daar de rommelmarkt bezocht. Na een poos tussen de Duitse meuk te hebben gelopen zijn wij terug gekeerd naar Bruttig. Om 09.00 uur had Lia nog even ge smst met Joke en hun een fijne vakantie toegewenst, daarbij had zij heel geslepen, gevraagd hoe lang het rijden was, ong. 5 uurtjes met stops. Mooi, dus wij op een terrasje om een lekker te lunchen, met een goed glas moezel erbij. Tegen 13.00 uur hebben wij ter afsluiting van de lunch een kop koffie besteld, en deze heerlijk genoten. Om 13.15 uur zegt Lia is dat niet de auto van Dirk? Ik verhef mij van de zitplaats en loop het terras af om het goed te bekijken, en zie dat dit heel wel mogelijk zou zijn gezien de kleur van het voertuig en de meegesjouwde fietsen op de fietsendrager met nl kenteken. Er was al betaald en dat hield dus in dat wij zonder dralen op pad konden gaan. Ik had even op de plattegrond van Bruttig gekeken en gezien dat het geografisch niet al te veel voorstelde. Wij moesten de Hauptstrasse in en dan gewoon goed links en rechts kijken, rechts en links mocht natuurlijk ook. En ja hoor na 5 minuten hadden wij ze gevonden.

Dirk stond met zijn kop in de kofferbak gebogen en de uitbaatster van het Zimmer Frei, stond er naast en keek er na, en Joke was waarschijnlijk elders want die zagen we niet. Dus ik begon wat in zurig Duits aan de uitbaatster x96 die trouwens Doris werd genoemd- iets doms te vragen. Op het moment dat zij wil antwoorden herkent Dirk mijn stem en viel bijna om van verbazing. Ik had het wel gedacht sprak hij stralend, en omhelsde Lia innig. Doris begreep er niets van, en vroeg aan Lia of dat normaal was zo'n omhelzing, bij uns wel sprak Lia. Inmiddels was ook Joke ten tonele verschenen en er werd links en rechts hartstochtelijk omhelsd en gekust of wij elkaar jaren niet hadden gezien, was maar 2 weken. We hebben nog een kop koffie met elkaar gedronken en zijn weer terug gegaan naar de camper. Gaan jullie nu eerst maar eens uitpakken en kom dan naar de camper en zullen we wel zien. Ruim een half uur later waren ze er al, die hebben volgens mij de koffer gewoon leeggestort in de kast en op naar de camper. We hebben met een goed glas - wat is dat toch, elke keer weer een goed glas- in hun stamkroegje, een heleboel bijgepraat, want er was in de afgelopen 2 weken wel veel gebeurt. Daarna in 1 keer door naar een leuk restaurantje en daar hebben we heerlijk met z'n 4 en getafeld. Later zijn wij meegewandeld naar het Zimmer frei en daar hebben we geprobeerd wat uit te buiken onder het genot van een goed glas. Nadat wij afscheid genomen hadden, zijn wij op zondag 10-06-2012 vertrokken richting huis.

Waar we weer veilig om 13.00 uur arriveerden

En dan dient er gepoetst te worden.

Voor de rest van de foto’s klik hier





Vakantie met de camper

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 11:53:56

Vrijdag 08-juli 2011

Kees en Joukje komen de camper brengen, die mogen wij van hun lenen, voor 2 weken. Na bezichtiging heb ik besloten om hem maar om te dopen in

het slagschip.

Het is een HYMER op een onderstel van FIAT. Ruim +/- 7 meter lang en 3 meter hoog.

Aan boord bevind zich een ruime koelkast met een losse diepvriezer, waar volgens Kees wel 7 flessen KETEL 1 in kunnen! Dat is informatie waar je wat aan hebt. De koeien en varkens zijn niet belangrijk, maar wel de KETEL 1.

Maar goed na de ruime koelruimte hebben we ook de beschikking over een badkamer(tje) + toilet. Er is ook voorzien in een ruim vast bed, wat zeker niet onbelangrijk is. De stoelen van de bestuurder en bijrijder, kunnen draaien naar het gezellige zitgedeelte, dat voorzien is van halogeen verlichting, en meerdere sfeerverlichting.

Er is verder genoeg bergruimte om van alles en nog wat op te ruimen.

Ook is deze camper voorzien van een grote gastank, die voor de koeling cq, de vriezer zorgt als er niet gereden wordt. Want dan gaat het automatisch over op gas, wat we zo kunnen tanken als dit nodig mocht zijn bij elk tankstation dat gas verkoopt. Maar gaat de stekker met 230 volt erin dan gaat alles over op de accu, voortdurend gevoed wordt door de 230 volt. Dus dat biedt alleen maar gemak, en gemak dient de mens, zeker Kees en mij, daar wij van nature nogal makkelijk zijn uitgevallen. Ook bevind zich een boord een heuse schotelantenne met flatscreen TV. Als je het geheel aanzet gaat de schotel omhoog en richt zich automatisch op de satelliet, en je kunt TV kijken.

Onder in het slagschip bevind zich aan de buitenkant het zgn. serviceluik.

Daar ligt alles wat nodig is voor het gemak, zoals de eerder genoemde stroomkabel 25 meter lang, zodat hij overal te gebruiken is, de luie stoelen, etc. etc.

Verder is het slagschip voorzien van een achteruitrijdcamera en navigatie.

Het probleem met Kees is dat hij van techniek geen kaas heeft gegeten, zelfs geen jonge! Zoek jij dat maar uit als je er mee weggaat.

Kees was ook niet gecharmeerd van het automatisch op slot springen van de deuren bij 20 km snelheid. Kees ik zal ook hier naar kijken beloofde ik.

Ook de cruisecontrol werkt niet zei Kees, die zal nog wel niet aangesloten zijn. Dat vond ik flauwekul, want dat hoort gewoon te werken bij een camper uit deze prijsklasse. Maar ook dat zouden we wel voor hem gaan uitvinden.

Met veel goede tips en een lekkere borrel gingen Kees en Joukje weer naar huis, het slagschip aan ons overlatend. Na nog wat gefilosofeer met de nodige hartversterkende drankjes gingen wij ook te bed

Dag 2.

Zaterdag 09 juli 2011

Om vijf uur ‘s ochtends worden we wakker, ik zeg zullen we in gaan pakken?

Ben jij gek weet je wel hoe laat het is! Ok na nog een uurtje onrustig draaien wordt er naast mij gevraagd of ik nog slaap??? nee al een poosje niet meer.

Zullen we dan nu maar gaan pakken? Jawel hoor, is goed, en zo zijn we een half uurtje later aan het inpakken. Tijdens het inpakken komt onze Bram het slagschip ook even bewonderen, net zoals Joke en Dik gisteravond hebben gedaan. Ook hij was enthousiast, net als iedereen die dit slagschip bewonderd.

Om half negen kon er dan gestart worden, want er diende eerst naar onze winkel gegaan te worden, want Rita en Rob wilde dan ook wel eens weten waarmee de directie op pad ging. Rita en Rob kwamen en hun klep zakte open tot aan het dek. Wat een machine, wat een woning, ze werden nog veel stiller toen er en passant even een demo gegeven werd van de schotelantenne.

Maar toen was het tijd om boodschappen te doen en werkelijk te vertrekken, richting Zeeland. We hadden de avond tevoren in overleg met Kees besloten naar Rilland te gaan, want daar woonde nog een oude kennis en die wilden we dolgraag eens bezoeken. En reden 2 was dat Lia na veertig jaar ook weer eens naar Veere wilde. We hadden dus de avond tevoren al gereserveerd in Rilland.

Dus op weg naar Zeeland. Tijd om de techniek aan de praat te krijgen. Daarom was Lia de eerste bestuurder. De achteruitrijdcamera was geen probleem binnen 2 minuten, deed hij wat hij moest doen: achteruit kijken. De navigatie was met 5 minuten opgelost, al moet er bij gezegd worden dat hij niet zo gebruiksvriendelijk is als een TOMTOM. Maar goed het werkt, en hij heeft ons naar Rilland gebracht. De cruisecontrol bleek niet aan te staan, dus dat was ook zo gefikst. Verder een prettige reis gehad naar Zeeland de motor had ruim voldoende power en 130 km was geen probleem. We kwamen even na de middag aan in Rilland, en hadden daar een voortreffelijke plek. Stroom er in en fietsen van het rek. Dat was ook wat met die fietsen, voor ze erop stonden, maar dat heb ik later daar uitgevonden en nu staan ze als een huis. Op de camping aangekomen erg prettig welkom geheten, door de campingbazin, die ons e.e.a. uitlegde hoe het werkte.

x91s Middags heerlijk gefietst en bij Rens langs geweest, waar we heerlijk een poos hebben bij zitten kletsen. Daarna weer naar de camping en een prettige avond gehad verder.

De nacht hebben we heerlijk geslapen, als is het wel weer wennen in een ander bed, dat is eigenlijk overal zo of we nu in Egypte, Rusland of waar ook waren, het is altijd wennen. Maar goed het bed is ook goedgekeurd.

Dag 3

Zondag 10 juli 2011.

Zondags uitgeslapen. Daarna heerlijk gedoucht. Daarna was het ECO toilet aan de beurt. De tank gedemonteerd en ermee naar de daarvoor bestemde ruimte om onze lichaamsafvalstoffen te storten. Ik kan u verzekeren dat er dingen zijn die beter ruiken dan een tonnetje gevuld met chemicalin en pies. Eigenlijk is het geen goed woord ECO toilet, want alles is afbreekbaar. Het zou eigenlijk een ECO toilet of BIO toilet moeten zijn. Maar goed ook dat hoort er nu eenmaal bij.

Daarna alles weer op zijn plaats en met de geurstoffen uit de chemie aan de slag. Dat was ook weer geklaard. Heerlijk zitten lezen en puzzelen. En na de lunch lekker gefietst. Een rondje van ongeveer 25 km.

Verder deze dag gebruikt om lekker bij te komen, het weer was evenals de dag ervoor, prachtig, dus lekker veel buiten gezeten.

Dag 4

Maandag 11 juli 2011.

Vandaag zijn we met slagschip naar Veere verhuisd, ik had de avond tevoren gebeld en er was plaats.

Bij aankomst bleek dat niet het geval de hele familie had langs elkaar heen gecommuniceerd. Maar dat was geen probleem, er werd wat anders geregeld, om de hoek.

Prima plaatsje, stroom en was en douche gelegenheid voor handen.

's Middags, zijn we naar Middelburg gefietst. Daar hebben we lekker gewinkeld.

Op de terugweg een supermarkt gevonden en wat boodschapjes gedaan.

De fietstocht op en neer naar Middelburg was ongeveer 14 km.

Daarna lekker bij het slagschip gezeten.

Dag 5

Dinsdag 12 juli 2011.

vandaag hadden we besloten om naar Veere te gaan. Er was tenslotte een historische markt.

In het stadje de fietsen gestald, en door naar het centrum.

Daar liep iedereen die ook maar wat met Veere te maken had in Zeeuwse klederdracht. Dat was erg leuk. We zagen van alles wat met een braderie te maken had. Maar ook erg veel streekproducten. Hier kochten we diverse spulletjes waaronder een salamander voor Lia, komt hem bekijken aan de Deltalaan. ‘s Avonds hebben we lekker gegeten in Veere. Alleen voor dat we weer naar Veere gingen begon het te regenen. Wij besloten om met het slagschip te gaan. Wij hadden inmiddels afscheid genomen van de boerin. Zo gezegd zo gedaan, het slagschip geparkeerd en uit eten. Na het eten bleek dat het weer er niet beter op was geworden. De wind was inmiddels flink aangewakkerd. En het plensde uit de lucht. We besloten om maar weer naar de camping in Rilland te gaan. Daar werden we weer hartelijk ontvangen, en het slagschip weer onder lading gezet.

Dag 7

woensdag 13 juli 2011.

Het weer was er niet echt beter op geworden of het moest zijn dat het niet meer zo onbenullig regende, het waaide er in ieder geval niet minder om, juist meer.

We hadden het besluit genomen om richting de Eifel in Duitsland te vertrekken. Via België de TOMTOM met vermijd snelwegen. We zijn terecht gekomen na gezoek in de diverse campergidsen -die Kees daar voor had aangeschaft-

in St. Truiden. Op de veemarkt, daar was een speciale camperplaats. Wij het slagschip neer gezet op de parkeerplaats bij de veemarkthallen. Daar was toevallig een rommelmarkt gaande, en die kon dus niet worden overgeslagen. Allee je bent weer een uurtje verder, en hebt weer een hoop Belgische meuk gezien. Toen we nog eens rondkeken kwamen we tot de ontdekking dat het slagschipplaats zich aan de andere zijde van de parkeerplaats bevond. Er stonden al de nodige campers. Wij zijn er bij gaan staan en er was stroom tegen betaling uiteraard. Maar je kon er ook je ECO toilet legen en weer schoonspoelen. Wat een luxe. Het bordje op de elektra paal vermelde dat je voor 50 eurocent 24 uur stroom zou hebben xe0 1 Kwh. Nope dus, na een paar uur diende je weer 50 eurocent in dat apparaat te doen. Dat hebben we nog eenmaal gedaan en toen we naar bed gingen was het muntje alweer uitgewerkt, leek wel een goedkoop aspirientje. Maar goed tijdens slapen was het niet zo nodig. De hele nacht door was het aan de achterkant waar we stonden-van de veemarkthal een komen en gaan van veeauto’s. Nadat het vee gelost was -er was een slachterij naast- werden deze veeauto’s schoongespoten, en dat ging met het nodige kabaal.

Dag 8

Donderdag 14 juli 2011.

Wij hadden er niet zo erg veel last van, maar een buurman die ik ‘s ochtends sprak, vond het maar niks. Ach zei ik wij zijn treinen gewend, die gaan zo ongeveer door de achtertuin. Daar de natuur ook ‘s morgens gewoon doorgaat, kreeg ik een enorme drang op mijn roer, er diende zich een grote boodschap aan. Bij de markthallen waren tenslotte toiletten, waarvan Lia tenslotte nog gebruik van had gemaakt. Maar helaas pindakaas, er was geen beweging te krijgen in de deur. Dan moet het maar anders opgelost worden, want de druk werd steeds groter. Ik had van Kees gehoord, hoe ervaren campereigenaren dit oplosten. Dus daar zat ik dan ook min of meer aan vast. Men legt een pedaalemmerzak in de pot van het ECO toilet, en vervolgens legt men er het zijne in. Na de daad is het alleen nog maar een kwestie van goed dichtknopen en in een krant rollen, en naar de vuilnisbak lopen. Het lijkt dan net of je met een maaltje warme vis loopt, maar dat is niet waar, alleen het warme is waar. Verder moet men hier niet te lang over nadenken, maar je bent wel een hoop narigheid kwijt. Na alles weer ontkoppeld te hebben zijn we weer met vermijd grote wegen, richting de Eifel vertrokken, waar wij ‘s middags in H?rcshhausen arriveerden bij een camperboerderij. Wederom uit de boeken van Kees. Omdat ik niet van dat grootschalige houdt, was dit weer een fantastische plek. Het kostte 15 euro per nacht, stroom, water en douchen inbegrepen. Eerst heb ik me lekker gedoucht en geschoren waarna een luie middag en avond volgde.

Dag 9

Vrijdag 15 juli 2011.

Met de boer hadden afgesproken dat hij 4 broodjes mee zou nemen, hij ging tenslotte toch naar de bakker. Na een ontbijt met 4 verse broodjes ging Lia even een wasje draaien bij de boerin. Toen de was in de droger zat zijn we vertrokken naar Cochem, een half uurtje rijden. De tomtom het centrum ingegeven en rijden maar. Bij Cochem aangekomen werden de straatjes allengs smaller. En ja hoor hij stuurde ons naar de altstad, wij waren ook al straatjes in gegaan die alleen voor anlieger waren, maar ja tomtom wist het wel! Na wat smalle straatjes waar we precies in pasten, en ik van tevoren al natte dromen van had gehad, kwamen we er dan toch uit. Niet alvorens de route te hebben gewist. Toen we weer terug waren op ons uitgangspunt waar de hele file die achter ons zat, rechtdoor ging, namen wij dan ook die weg maar. Ook hier was het gemaakt op een standaard koetsje uit 1422. bij een haarspeld bocht moest de hele goegemeente wachten tot dat ik deze genomen had, met een paar keer steken. Maar toen kwam er ook een klaterend applaus. Want met dit slagschip was het geen sinecure. Dan maar de borden cityparking gevolgd. Bij de cityparking moesten we onder een tunneltje door waar een bord stond met daarop de tekst hoogte 2.10 m. juist op tijd drong dat tot mij door en ik kon nog mooi afzwaaien naar bakboord. Daar was het, een privparkeerplaats met betaalautomaat! Daar het slagschip geparkeerd en heerlijk gewandeld en gefietst, en ook nog met de stoeltjeslift mee de berg op waar we een prima uitzicht hadden. Na een heerlijke middag toch maar een andere weg terug genomen en dat ging goed. Onderweg nog een weinmuseum bezichtigd. Het weer was trouwens perfect! 28 graden C. Na dat we weer waren geparkeerd bij de boer bleek dat er die avond een rally voorbij zou komen met oude auto ‘s Dat hebben we geweten, maar was wel erg leuk.

Dag 10

Zaterdag 16 juli 2011.

Na weer een ontbijt met de 4 broodjes, zijn we vertrokken. We wilden naar Kamp-Bornhofen. Wij zijn daar in 1984 ooit geweest en wilden het nog wel eens terug zien. Maar na het SMSje van Joke te hebben gelezen en zijn we via Bleistein zijn gegaan.

Een mooi rustig dorpje aan de moezel. Na een paar foto’s te hebben getrokken, zijn we op weg gegaan naar Kamp-Bornhofen.

Daar kwamen we voor in de middag aan en daar was een splinternieuwe camperplaats. Voor 5 euro per dag met 2,50 euro voor de stroom was dit een prima plek aan de oever van de Rijn, bij KM 568. We hebben de fiets genomen en zijn naar Boppard gefietst. Tenminste we moesten wel met de pont over. In Boppard hebben we heerlijk gewandeld, en een terrasje gepikt. Daarna weer terug naar het slagschip.

Heerlijk weer hebben we gehad daar. We hebben bij de eigenaren van de camperplaats heerlijk gegeten op het terrasje aldaar, naast het slagschip. We hebben daar tot dat we naar bed gingen buiten gezeten. Om half elf avonds brak er bij Boppard nog een lekker vuurwerk los,waar we erg van genoten en wat lekker slapen tot gevolg had.

Het heeft ‘s nachts pijpenstelen geregend.

Dag 11.

Zondag 17 juli 2011.

Wakker geworden en het regende nog steeds. ‘s Nachts was het gaan regenen en niet zo zuinig ook. Na de koffie en het ontbijt alles bijeen gepakt en vertrokken. Richting België. Ergens in de Ardennen in de buurt van Coo hebben we ‘s avonds gestaan, na een heerlijk rustige rit. We wilden maandag naar Loosdrecht, Alex en Thea even bezoeken en Soest, naar ma Voogd.

Dag 12

Maandag 18 juli 2011.

Na het opstaan, lekker gedoucht en koffie gedronken. Daarna weer alles reisvaardig gemaakt en de stoelen in de goede stand gezet en vertrokken. Richting Loosdrecht. Daar kwamen we omstreeks het middaguur aan en zijn een paar uurtjes daar gebleven. Hierna ma Voogd gebeld of wij met het slagschip op audiëntie konden komen, en ja hoor het paste in de agenda. In het slagschip hebben we koffie gezet en gedronken, totdat het weer tijd was om te gaan. We waren rond een uur of 5 thuis. Daar ging alles weer ouderwets op volle toeren. Lia heeft gauw een was in de machine gedaan en is toen gaan boekhouden. Om 11 uur ‘s avonds was alles geboekhoud. En kon er daar een welverdiende borrel op gedronken worden, die hadden we nog niet gehad deze week.

Dag 13.

Dinsdag 19 juli 2011.

Vandaag worden we om 11.30 in Haaften in het kerkzaaltje verwacht waar Wim en Jetty hun 45 jarige bruiloft vieren. Het cadeau hadden we in Veere laten vervaardigen. Het was een glazen vaas met inscriptie. Wij waren daar keurig op tijd en hebben een leuke dag gehad.

‘s avonds waren we weer thuis en hebben weer net als gisteren in ons eigen bed geslapen.

Dag 14.

Woensdag 20 juli 2011.

We zijn op tijd vertrokken naar Snikzwaag, HOE????

SNIKZWAAG.

Dat had ik de avond te voren al uit gedokterd. Het is een gat, ongeveer 800 meter voorbij de Douwe Egberts fabrieken in Joure. Het telt 60 inwoners en waarschijnlijk meer varkens en paarden en ander vee, want zo rook het er wel. We kwamen op mini camping het zwagemer terecht, van Jaenet en Jaring Huisken. Een aan te bevelen plek om te staan. Er was daar ook nog een ooievaarsnest, boven op een oude silo. Deze hadden dit jaar 3 jongen gekregen, wat uitzonderlijk is, want meestal krijgen ooievaars maar 2 kindertjes van de ooievaar. Het slagschip geparkeerd en de fietsen er af gehaald. Waarna we heerlijk naar Joure zijn gefietst. Dat was daar vandaan maar een hoekje. Het is een heel prettig dorpje, met prettige en behulpzame Friezen. Zo ook het Chinese vrouwtje waar we e.e.a kochten. We hebben het plaatselijk museum bezichtigd, waar de geschiedenis van Douwe Egberts verteld werd. En ook nog een aantal oude ambachten en klokken bekeken. Klokkenmakers hebben ze daar genoeg, klokken trouwens ook. Zal wel met elkaar te maken hebben, denk ik.

We zijn daar blijven hangen en hebben op een terrasje heerlijk in het zonnetje gezeten met een drankje en later een pizza.

Zo kwam deze dag ook weer aan zijn einde.

Dag 15.

Donderdag 21 juli 2011.

We werden wederom wakker van de zonnestralen die door de kieren naar binnenkwamen. Dat was natuurlijk niet verkeerd, want we wilden op de fiets naar Heerenveen. Ja helemaal naar Heerenveen, wel 12 km heen en waarschijnlijk ook dezelfde afstand weer terug. Ook in Heerenveen ons prima vermaakt. We hebben nou niet 1, 2, 3 een museum gevonden maar wel weer een aantal leuke winkeltjes. De blokkers en hemaas en andere meuk hebben we in Deventer ook wel, die zijn niet interessant.

Op de heenweg naar Heerenveen kwamen we een heel leuk curiosa winkeltje tegen. Buiten de gebruikelijke oude meuk, bleek de heer des huizes ook hout te draaien. En zeker niet onverdienstelijk, en door zijn werk eens goed te bekijken, toch ook weer een paar tips opgedaan. Zo ziet men maar weer, tips zijn altijd gratis en gratis is goed.

Het weer zat nog steeds mee en op de terugweg door Joure nog even een paar boodschapjes gedaan bij een of andere grootgrutter. En toen….. kwamen we weer langs een winkeltje met meuk. Heeeeeeeeeeerlijk.

En daar vond ik een ladekastje voor in de blokhut, want de andere kan niet alle schroeven en andere prut meer bergen. En dat voor maar een paar euri’s .

We hebben in het slagschip wat plannen zitten maken voor de volgende en laatste dag. We hadden daar ook internet, en dat is met plannen maken tegenwoordig wel zo handig. We wilden naar Terherne fietsen en misschien daarna wel helemaal naar Grouw.

Dag 16.

Vrijdag 22 juli 2011

Toen we wakker werden was het weer duidelijk veranderd. Het waaide als de neten en het was zwaar bewolkt. Dus de plannen maar aangepast en besloten dan maar op het gemak naar huis te gaan. Eerst Jaring opgezocht want er diende tenslotte betaald te worden voor dit vorstelijke onderkomen. Het water en douchen en stroom, internet enz, waren allemaal bij de prijs inbegrepen.

Wel hoelang hebben jullie gestaan, 2 nachten zei ik.

Geef maar 22 euro, want het is 11 euro per nacht.

Met dank aan Jaring zijn we na het legen van de vuilwatertank en het ECO toilet, zijn we op huis aangegaan. Lia had wel trek in Wolvega, want daar waren we ook nog nooit geweest. Daar gingen we koffie drinken in de plaatselijk HEMA. Lia zou de bestelling meenemen naar het tafeltje waar ik zojuist aan had plaats genomen. Net toen ik zat hoorde ik een hoop kabaal van vallend servies en meerdere attributen. Dus maar eens gaan kijken of wij de oorzaak waren van het kabaal. En ja hoor Lia wilde even een kopje met koffie goed zetten op het blad maar dat mislukte jammerlijk, want het was een eigenwijs kopje. De gehele inhoud van het kopje had inmiddels plaatsgenomen in of zo u wilt op het jurkje van Lia en de restanten lagen op de grond en de balie. Door een lief Wolvegaas meisje werd het allemaal geredderd, en kregen wij zonder bij te betalen en vers kopje koffie. Ik kom het wel even bij u brengen hoor, sprak het liefje. Zij had volgens mij geen vertrouwen in Lia haar tilwerk. En na de koffie hebben we nog wat gewandeld in Wolvega. En in de harde wind droogde het jurkje mooi op. Je kon toen het droog was geen vlek of kring vinden! Dat kan dan mooi thuis zo de kast in zei ik. Maar ik geloof, aan haar antwoord te merken, dat ik dat niet goed ingeschat had. Na een rustige tocht huiswaarts zijn we behouden gearriveerd met met het slagschip wat we eerst nog even hebben afgetankt. Daarna leeggehaald en schoongemaakt staat hij weer te wachten op zijn eigen baasje.

Mensen wat hebben wij genooooten!!!!

Hier kun je de foto’s bekijken.



Opening Readshop v. Woudenberg

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 11:03:55

OPENING READSHOP VAN WOUDENBERG

Na ruim een half jaar praten,vergaderen, cijfers bekijken, rekenen en nog veel meer, was het dan zover. Op 09 juni 2011 opende de The Readshop van Woudenberg haar deuren.

En het werd een onvergetelijk feest. Er waren vele genodigden gekomen om ons geluk te wensen met “onze” zaak. Er waren iets van 35 boeketten met bloemen en men was ook de drank niet vergeten (hoe komt men er zo bij?). Wij willen iedereen die mee heeft geholpen, op wat voor wijze dan ook, heel erg bedanken. Ook baas Kees, die vorig jaar, op 24 juli (1 dag voor Lia haar verjaardag) vroeg of zij de winkel wilde overnemen. Zoals boven omschreven hebben we er lang over nagedacht, met het huidige resultaat. Want zo links en rechts zijn er wel wat hobbels te overwinnen. En ook nu nog en zeker ook in de toekomst. Je moet dan op zoek naar iemand die boek kan houden en nog veel meer van geld weet. Ook die hebben wij gevonden in de persoon van Jaap Profijt. Ook Jaap zijn inzet was hoog, maar daar stuurde hij wel een rekening voor, en die hebben wij met plezier betaald. Want Jaap zegt, wat je aan mij betaald, moet ik weer voor je terug verdienen, en daar begint het al aardig op te lijken. Wat ook erg leuk was, dat was de computercrash. Op het hoogtepunt van de besprekingen en zakelijk mailverkeer stopte hij er mee. Het stonk wel erg op de computerkamer, voor we naar bed gingen, en toen bleek dat onze computer was overleden. Dus toen maar op de laptop gaan mailen, en een nieuwe aangeschaft. Dat is nog niet zo’n punt , maar voor alles draait zoals het moet, dat bezorgt je dan weer hoofdbrekens. Ook werd in de tussentijd het email adresboek gehackt, ik was nog bezig de boel te beveiligen, zo vlug kon ik dus niet zijn. Een heleboel mensen hebben rare mailtjes gehad, die door mij zouden zijn ondertekend.

Nogmaals ieder bedankt die ons heeft geholpen, en niet te vergeten onze Willeke, die voor de hapjes heeft gezorgd. verder kun je hier de foto’s zien van de opening.



Vakantie La Madrinie

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 10:50:07

LA MADRINIE

Op zaterdag 12 juni zijn we 's ochtends begonnen aan de reis naar La Madrinie. We zijn al vroeg weggegaan en de richting was Rouaan. We wilden Parijs ontwijken, vandaar. Vandaar zouden we wel verder zien. We waren al bijtijds in Rouaan en besloten nog een stuk verder te gaan. De reis ging erg voorspoedig, dankzij de tolwegen. Het was er erg rustig rijden. Onderweg zijn we gestopt bij een etap hotel. Dat zijn erg basic hotels en de prijs is erook naar. Vaak heb je dan de douche en toilet op de gang, maar wij hadden mazzel dit was een nieuwe, en douche en toilet op de kamer. Ook nog een ontbijtje erbij besteld, dus wat kan er dan nog mis? Dineren kon je daar niet, daarvoor waren we aangewezen op het nabij gelegen Mercure hotel. Wilden wij daar gaan eten, maarja dat gaat zomaar niet, er diende gewacht te worden tot 19:00 uur.Dus de tijd maar verdaan met een wijntje eneen nootje.
Verder ging alles gesmeerd, de volgende morgen een typisch Frans ontbijt en daarna weer verder. Omstreeks 12 uur waren we bij het huisje in La Madrinie. Het is een leuk huisje met een heel groot stuk privé grond eromheen, ca. 3 ha. Verder hoorden er twee meertjes bij het huisje, waarin gevist, gevaren en gezwommen mocht worden. Het weer was lekker, het was een warme dag. En na dat we uitgepakt hadden hebben we heerlijk nog een uurtje in de zon gelegen. We hadden boodschappen gedaan en we hebben heerlijk, doch simpel voor ons zelf gekookt.
De volgende dag was het weer wat minder en het zou nog minder worden. Dus we besloten om wat in de omgeving rond te kijken. Dat was erg leuk. We hebben heerlijk rondgetoerd. Ook heb ik daar heerlijk zitten vissen. Een homp brood mee en maar genieten van alles wat er langs vliegt of loopt.

De woensdag zijn we naar de markt geweest in Piëtgut-Pluvier. Op zich was dat erg leuk ware het niet dat het al 18 uur achtereen flink regende. Er lag bij het huisje zoveel hout dat ik vreesde nog een ark te moeten bouwen. Donderdag wakker geworden om 07:30 en uit bed gegaan. Lia sliep nog als een bos rozen. Ik ben weer gaan vissen. Tijdens het open doen vande deuren zie ik op het grasveldje voor het huisje twee reeën grazen. Door een minimaal geluidje -van mij waarschijnlijk – werden de oren gespitst en weg waren ze, zonder ook maar enig geluid te maken. De bewolking werd wat dunner, en er was zelfs een spiertje blauw te zien zo tussen de wolken door. Wat later op de ochtend zijn we naar een cave gegaan en hebben daar wat witte wijn gekocht. Op de terugweg zijn we ook nog bij een Frans tuincentrum naar binnengewandeld en daar leuke dingen gezien. Toen we weervlakbij het huisje waren hebben we een heel mooie vogel gezien, met een kuif enhele mooie kleuren. Dat was een HOP. Hij/zij bleef nog even zitten om te laten zien hoe mooi hij/zij was, maar voor een foto voelde hij/zij niet veel. Jammer. 's Avonds de barbecue aangestoken en wat hamburgers geofferd, deze weggespoeld met de net aangeschafte witte wijn, heerlijk. Na de koffie een heerlijk rode wijn gehad met div. soorten Franse kaas, ook veruuuuukkkkkuuuulluuk!

Het weer werd al weer stuk beter, en zager hoopvol uit. Er waren al weer hele perioden met zon.

De zaterdag hebben we doorgebracht inBrantome.

Een dromerig stadje aan het riviertje la Dronne . Toen wij daar aan kwamen was het een heerlijke temperatuur. Maar na nog geen tien minuten brak de hemel open, en om met de Engelsen te spreken, het regende cats and dogs. Ik kreeg alweer visioenen van een ark. Maar goed dit duurde maar even. We hebben heerlijk geslenterd en een heleboel bijzondere winkeltjes bekeken. Op een terrasje hebben we een heerlijke lunch genuttigd, met een heerlijk lokaal roseetje. Ook hebben wij nog een avontuurlijke boottocht gemaakt op genoemde rivier. Met een fluisterboot, laat die nu toevallig Arche de Noach heten, dit kan geen toeval meer zijn. Wij hadden gehoord dat wij bovenburenhadden in de vorm van zevenslapers - ook wel relmuizen genaamd- . We hadden ze deze week al diverse keren gehoord tussen de plafonds in en de diverse vorige huurders hadden er ook al last van gehad. Maar vanavond hoorden we en raar gekras in de afvoer van de geiser. En terwijl ik op mijn gemak het dikke boek van Stieg Larsson aan het lezen ben, hoor ik Lia een gil geven Gijs hij zit op de geiser. Ja, ja probleem nummer zoveel en Gijs lost dat even op. Met de kachelpook bewapend, en de buitendeur open gezet, ging ik op hem af om hem naar buiten te jagen. Niet in de gaten hebbende dat de vrouw des huizes naar buiten is gegaan, spoor ik onze huisvriend aan om te vertrekken. Deze door mij bedreigde diersoort, vliegt in de gordijnen van de keuken, en springt van het aanrecht op de grond over onze wandelschoenen zo naar buiten, alwaar Lia zich dus ook bevond. Deze begon gelijk weer te gillen, en ik dacht nog even waarom ga je dan ook in de weg staan. Maar goed onze huisvriend is naar buiten het donker in gevlucht, en ik weet niet waar hij is gebleven. Misschien is dit wel een superlekkernij vooreen uil of een vos hier in de buurt, of wat dan ook voor roofdier. Maar een kwartiertje later hoorden wij het hele spul alweer feest vieren, hij was weer veilig thuis gekomen. Vandaag -zondag- zijn naar de bric a brac geweest. Mensen wat daar alniet te koop werd aangeboden! De eerste kraam betrof nieuwe troep voorafbraakprijzen, ik kocht daar voor 2 euro een digitale multimeter.

Verder kon je daar ook echt alles kopenwat je maar bedenken kan. Een slang op sterk water, voor de kinderen eenplastic skelet, waar je alle organen in kon stoppen, ook en heleboel antiekgereedschap waar het meeste van, goed was voor de oud ijzer boer.

Ook een heleboel kleding die je hond nogniet aan zou trekken als het hartje winter was, laat staan de kinderen.

Gebruikte lippenstiften, dopjes vanchampagnekurken, minuscule kleine plastic poppetjes (per kilo) waarvan wij niet in zagen wat het nut was. Borduurwerken met naakt erop, zat ik echt op te wachten, maar Lia dacht er anders over. Maandag was het weer echt beter, maar nog wel frisjes, dus zijn we naar de grotten van Villars geweest. Wat indrukwekkend mooi. En de volgende dag was het weer nog beter, en hebben we heerlijk in de tuin liggen zonnen, en volop genoten. Maar omdat we veel last hadden van onze relmuizen hebben we maar besloten om de volgende dag weer naar huis te gaan. Wel 4 dagen eerder dan gepland, maar het is niet anders.

Ik heb weinig huisjes gezien die zo mooi gelegen waren met zoveel natuur. Zoals herten in de tuin, vossen bij het achterstemeertje. De hop die hier rondvloog, de andere bijzondere vogeltjes allemaal erg bijzonder. De kikkerconcerten, de uil die we hoorden krassen, de huid van een vervelde adder of ringslang. De vleermuizen, de vele soorten libellen -ik heb 5 verschillende soorten gezien- . De schaatsenrijders op de vijver, de watertorren teveelom op te noemen. De salamanders/hagedissen die spontaan over het terras heen en weer schichten.

We zullen ze missen.

Lia schrok op de dag van vertrek zich om 06:00 uur wezenloos van onze relmuizen, dat we 10 minuten later naast ons bed stonden en om 07:30 al gepakt en gezakt in de auto zaten op weg naar huis. Dat zou dan via Trier in Duitsland plaatsvinden want ik had trek in een groot stuk Duitse koe. Aan het eind van de middag vonden we een perfect hotelletje boven op de berg, met een weids uitzicht over de moezel.

P.s. De eigenaar van het huisje heeft het probleem voor ons, op een prima wijze opgelost.

Klik hier voor de foto's



Vakantie Egypte 1

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 09:14:47

VAKANTIE EGYPTE

Wij zijn net weer een weekje terug uit Egypte. Hurghada om precies te zijn. We hebben heerlijk weer gehad, tussen de 22 en 28 graden. Alleen de dag voor wij aankwamen had het erg, heel erg geregend. zo’n bui hadden ze in 24 jaar niet gehad. Maar goed, wij landden ‘s avonds in het donker, en de volgend dag was het heerlijk weer. Zo hier en daar een wolkje. Tijdens een wandelingetje op de boulevard worden we aangeproken door een Egyptische middenstander. Deze vroeg of wij reclame wilde maken, maar dan moesten wij wel mee naar zijn winkeltje. I love you lady. Maar daar hadden wij geen trek in, gezien onze ervaring in de loop der jaren. Nog geen 3 minuten later: I hate you lady. Bedankt en tot kijk, wij willen gewoon wat wandelen en niet handelen. Probeer ze dat maar eens wijs te maken. Als je langs loopt is het eerste wat ze vragen: waar kom je vandaan? Naief als je bent antwoord je naar waarheid: Holland.
Allemachtig prachtig, achtentachtig, en dat soort kreten meer, ook populair was de kreet: allemachtig worsten van de hema.
als je dat genoeg hebt gehoord zeg je gewoon op de vraag:where do you come from? Kongo. Dan is het even stil. Finland werkt ook goed.
Maar goed het hotel is goed, en iedere Egyptenaar wil " Baksis" " Fooi" dus.
Maar geef alleen fooi aan de jongens die wat voor je doen. zoals de kamerboy, die maakte van het bed een waar kunstwerk. Of de badlakenbediende, dan kreeg je mooie badlakens. En aan het strand, voor 10 pond ( 1,25) werd je badlaken neergelegd op een keurig uitgezocht bedje, en de hele dag werd er gratis drank gehaald.
De bediende slaakte om een uur of vier de kreet tegen Lia Appelflappen en oliebollen.
ja, ja, het zal wel goed zijn net als de worsten van de hema.
Maar nog geen 5 minuten later stond er schaal met oliebollen voor onze neus. Je werd daar bediend als een oosterse prins.
We zijn ook nog een dag naar Cairo geweest. Je moet dan wel even 7 uur heen en 7 uur terug in de bus zitten. Maar het is de moeite waard. Want Mw. van Woudenberg stelde naar Egypte gaan is goed, maar dan ook pyramides zien.
We zijn in Cairo naar het Nationaal Museum geweest, prachtig!! Maar mensen wat een stad, we hadden Moskou gehad met 14 milj. inwoners, maar Cairo heeft er 20 miljoen!!! en ze leven minder georganiseerd als in Moskou. Ze stappen zo de straat op om over te steken, eerst dachten we dat ze daar allemaal zelfmoordneigingen hadden, maar dat bleek zo te horen. Tevens laten ze ook allemaal horen dat ze een claxon hebben.
Om er te komen gaat de bus wel dwars door de woestijn, wat ook wel weer een bijzondere ervaring is.
Maar we hebben ook een tochtje gemaakt op de Nijl, en daarna op naar de pyramides.

Mensen wat mooi, ook hier weer er op bedacht zijn dat er geld uit je zak wordt geklopt.
Ze heten daar allemaal Ali Belazer, als je niet uitkijkt zit je zo op een kameel, vervolgens krijgt de kameel een ongeziene trap en hij staat op, alleen tegen betaling laat hij hem weer zakken.
na een lange terugweg weer veilig in het hotel.
Later zijn we met de glasboot weggeweest. Wat mooi deze koraalriffen.
We hebben ook gesnorkeld, alsof je in een aquarium zwemt, wat een kleuren hebben deze vissen en niet schrikachtig of schuw.
Erg mooi allemaal.
Maar ook aan dit sprookje kwam weer een eind, terug op schiphol werden we ruw uit onze dromen gewekt want het was berekoud in de slurf.

Zie hier de foto’s

« PreviousNext »