Ons blog

Ons blog

Weekendje Frankenau

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 19 Jan, 2013 12:41:41

Weekendje Frankenau.

Wij zijn vrijdag 19 oktober vertrokken met Kees en Joukje, naar Frankenau. Het was ongeveer 400 km rijden, maar met de tomtom, ging het helemaal perfect. Maar we hadden ook een tablet mee met daarop navigatie via de GPS. De reis liep erg voorspoedig en het weer zat ook mee. Het zal zo rond de 20 graden geweest zijn. Toen we aankwamen wilden we eerst boodschappen gaan doen, dus gelijk door naar het bijbehorende stadje. Daar de supermarkt gevonden en ja hoor in dit soort kleine plaatsjes hebben wij middagpauze, en wel tot 14.00 uur. Dus dan maar naar het park en onze villa bekeken. Dat was een puike villa, geen spoortje centerparks te vinden, ook niet het park zelf. Het was alsof je in een gewone woonwijk was. Dus volgens de gebruiksaanwijzing die Joukje met haar meesleepte de voordeur geopend en de diverse voorschriften opgevolgd. Ik was reeds in de auto benoemd tot opperstoker. Dat hield in dat ik ‘s avonds de haard aan de gang moest houden, en overdag de verwarming. Na de gebruiksaanwijzing uitvoerig te hebben bestudeerd, heb ik alles uitgevoerd zoals het op papier stond. Temp. instellen op de gewenste temperatuur, de blazer op 1 en wat kan er dan nog mis gaan?

Van alles dus, na twee dagen kwamen we erachter dat ik in de meterkast vergeten was de knop van de verwarming op 1 te zetten, foutje bedankt. We hebben er niets van gemerkt omdat het zulk lekker weer was, gemiddeld 24 graden!!!! Volgens mij is die verwarming daarna ook niet aan gegaan, want het is het hele weekend mooi weer geweest. Elke morgen met broodjes van de warme bakker ontbijten in het zonnetje, na 20 oktober!!!!!!! Wie doet ons dat na?

We hebben de eerste avond genoten van een heerlijke maaltijd die Kees al in Nederland in elkaar gezet had, een heerlijke pot bami. De avond hebben we doorgebracht met elkaar en de nodige versnaperingen, alcoholisch en non alcoholisch. Voor de buis weliswaar de een met een boek de ander met een goed gevuld glas.

De volgende ochtend was ik al om 08.00 uur wakker en ben ik op kousenvoetjes naar beneden gegaan, meer voor Lia als voor Joukje, want als die haar gehoorapparaat niet in de oren heeft – zegt ze – dan hoort ze niets, en als Kees dan ook nog op zijn goeie oor ligt dan kun je een bus met carbid afschieten zonder commentaar te krijgen. Maar goed eenmaal beneden gearriveerd me goed genesteld in de aanwezige tuinstoelen met de camera’s paraat, want er zal maar een hert of ander wild volk voorbij komen, dan wil je dat toch wel even gearchiveerd hebben. Ook had ik de e-reader mee, dus wat kon mij nou gebeuren. Ik zit nog geen 5 minuten en ja hoor daar komt een jonge dame de hoek om met een zak broodjes en die zegt vriendelijk goedemorgen, dus moest ik ook vriendelijk goedemorgen – op z’n Duits- terugzeggen. Daarmee dus Lia gealarmeerd, want ik zat onder de slaapkamer van ons en de deur stond open. De herten lieten zich niet zien. Na een poosje ontwaakte de rest en werd er in het zonnetje ontbeten.

Na het uitbuiken zijn we richting Frankenberg getogen, om daar nog het een en ander aan te schaffen aangaande de menage. Daar werd eerst een supermarkt opgezocht, eentje waar Kees en Joukje al eerder waren geweest – met de verhuurder van de villa – toen ze voor de eerste keer de villa bezochten. Na het supermarktbezoek moest het oude Frankenberg bezocht worden. We parkeerden de voiture in een parkeergarage en stonden we al bijna in de oude binnenstad. We hadden een tikkie teveel in de parkeerautomaat gedaan zodat we tot maandagmorgen 11.00 uur vrij parkeren hadden. Hier waren heel veel oude panden te zien, een waar genot, en een overvloed aan vakwerkhuizen. Later werd er halt gehouden bij een ijssalon, en het was de bedoeling dat er koffie werd gedronken, ware het niet dat er een uitgebreide ijskaart was. De dames gingen voor warme chocolademelk met een stuk apfelstrudel, maar wij gingen voor ijs. Kees bestelde een super aardbeiencoupe en ik een grote coupe nougat. Na wat heen en weer geworstel was hij dan eindelijk waar hij wezen moest, ergens in het donker, om later ook weer in het donker te verdwijnen.

Naxa0 Frankenberg hebben we ‘s middag heerlijk gechilled, om maar eens een duur woord neer te zetten. Heerlijk met een boek buiten op het terras of zo maar even de ogen dicht heerlijk lui en rustig, tot naast mij een vulkaan wakker wordt en zegt dat hij wel een kop koffie zou lusten.

De zondag hebben we nog naar een kerk gezocht waar een Nederlandse dienst was, maar dat was ruim 400 km verderop naar het westen, dus dat schoot niet op. Wederom was door de bakker het bestelde afgeleverd, en wederom zaten we op het terras te ontbijten. Na het ontbijt hadden we plannen om er op uit te trekken, en dat hebben we ook gedaan. We wilden een rondje Edersee rijden en zien daar opeens was daar een wildpark, en wel zo mooi, daar hebben we een aantal uren gelopen en genoten. Er was wild uit de omgeving tot aan wolven en wilde katten toe. Gelukkig was het wel afgeschermd, dus bang hoefden we niet te zijn. Maar er waren ook moeflons, edelherten, en een bison, visotters en nog veel meer dieren die we alleen maar kennen van de film of tv. Ook was het uitzicht vanuit het park over de Edersee geweldig, het park ligt n.l. boven op een heuvel.

‘s Avonds zijn we uit eten geweest bij Stiel, in Altenlotheim. Dit was een kroeg met een eigen slagerij erbij, en van oudsher kun je daar het beste eten. Dat was ook zo. Hier werd een ouderwetse pot eten opgediend die zijn weerga niet kent. Met z’n vieren zitten eten en drinken voor x80 70.xa0xa0 Dat zijn bijna voor de oorlogse prijzen, en dat in een gat. Het was er op de zondagavond wel beredruk in deze kroeg, Jan en alleman kwam hier een hapje eten.

Maandag was het feest alweer voorbij, na het gebruikelijke ontbijt op het terras, werden de taken verdeeld. En zo hadden we allen wat te doen en konden we op tijd huiswaarts, want het was tenslotte toch wel even 4 uur rijden. Na een paar korte stops kwamen we in Vroomshoop aan en was het inmiddels weer etenstijd geworden. Na enig overleg werd er besloten dat er in Ommen gedineerd diende te worden. Na het eten hebben we afscheid genomen van Joukje en Kees, en waren we weer op tijd en gezond weer thuis.

Klik hier voor de diaserie