Ons blog

Ons blog

Snorkelen in Dahab

AlgemeenPosted by G.v.Woudenberg 31 Jan, 2013 15:59:43

Zondag 20-01-2013

Zijn we precies op tijd - 14:05- vertrokken met vlucht nr. HV 437 naar Sharm El Sheik in Egypte. Precies op tijd omdat het juist begon te sneeuwen, hier en daar een licht vlokje. Na ons zijn diverse vluchten gecanceld. Na een rustige en prettige vlucht landden we tenslotte om 19:00 plaatselijke tijd -1 uur later dan in Nederland- op het vliegveld van Sharm El Sheik.

We werden opgewacht door onze touroperator en konden een visum halen, en we werden door verwezen naar onze bus, die ons zou afleveren in ons hotel in Dahab.

De weg van Sharm El Sheik Dahab loopt een heel eind door de Sinaï woestijn, en is erg donker in het donker, en als het daar donker is dan is het ook donker. Om een uur of elf kwamen we bij het hotel, want wij waren uiteraard de laatsten die gedropt werden. Er was nog net een biertje en een wijntje te verkrijgen. Daarna lekker gaan slapen.

Maandag 21-01-2013.

Lekker uitgeslapen, en tot de ontdekking gekomen dat er geen stroom was, alles zat zonder, dus dat beschrijft in welk afgelegen deel wij zaten. Wij zaten zo'n 80 km buiten Sharm El Sheik en na ons kwam er een hele tijd niets meer en dan een paar honderd km verderop was weer een plaatsje. Maar zo goed en zo kwaad als het ging toilet gemaakt, want het water deed het ook niet. Want de hydrofoor loopt ook op stroom, dus geen stroom geen druk. Lekker ontbijtje, en daarna maar eens een stukje langs het strand gewandeld.

Bij de lunch een lekker wit wijntje gehad, maar dan ook alleen bij het eten was een wijntje verkrijgbaar. We hadden all in maar daar had men geen boodschap aan, dit was hier de gewoonte. De hele dag was er wel bier, wishkey en alle andere sterke dranken te verkrijgen, maar een wijntje was passé, die werd alleen geserveerd tijdens de maaltijden. Voor de rest lekker geluierd aan het strand.

Dinsdag 22-01-2013.

Goed geslapen en weer waren we in de morgen stroomloos.

Vandaag wederom aan het strand doorgebracht. En na het diner met de shuttle mee naar Dahab, naar al mijn vrienden. Daar waren talloze winkeltjes, en iedereen vroeg of je even wilde kijken. Lia kocht daar een paar shawls en dat was een heel gehandel. Als je een tegenbod deed, dan keek de man je aan of je een oneerbaar voorstel deed. Later kwamen we in een straat waar veel eterijen waren,en we werden door iedereen aangeklampt of we aub daar een hapje kwamen eten. Als je dan maar zegt maybe tomorrow dan willen ze je nog wel eens met rust laten.

De gerant bij Ali Baba ging nog veel verder, die bood ons een gratis Bedoeïenen thee aan, dat aanbod hebben we geaccepteerd en vervolgens ging de hiërarchieke machine draaien. Van hoog tot laag werd er opgetrommeld om oosterse prinses Lia en Ali Ben Zine een comfortabele plaats te geven, het was 20 graden , maar toch werd ook de terrasverwarmer opgestookt en zaten wij heerlijk.

De thee werd geserveerd met voor ieder 4 soorten van zoetigheden en een groot glas gloeiend hete bedoeïenen thee. Precies zoals de bedoeïenen ze zelf drinken.

Later zelf nog een kop koffie besteld want dit vonden we zo stijlloos om dan maar weer zo te vertrekken. Na een scheet en 3 knikkers te hebben betaald was het tijd om de terugtocht naar de shuttle te aanvaarden. Deze kwam precies om 23.00 uur, en daarna was het nog een kleine 20 minuten naar het hotel.

Woensdag 23-01-2013.

Een dagje strand was het vandaag en er diende weer gesnorkeld te worden,want dat ging gewoon door, ik heb daar onder water diverse mooie foto's gemaakt en een aantal filmpjes met de mooiste vissen.

Bij de lunch bleek dat er nog geen wijn was, wij hadden de avond ervoor tijdens het diner al het laatste glas gehad, en toen werd er meegedeeld dat de wijn op was. Oké, dat kan gebeuren, maar als er dan de volgende dag nog geen witte wijn is dan is er iets anders aan de hand. Misschien was chef inkoop wel overleden of deed het logistieke deel het niet naar behoren, maar er was geen witte wijn. Tot de grote manager zich ermee ging bemoeien, binnen de kortste keren was er witte wijn en wij hadden de primeur. Toen die gebracht werd dacht ik eerst dat ze een grap uithaalden, want wat er in het glas zat leek nog het meest op oude kamelenzeik! Na een slok geproefd te hebben trokken mijn flaporen zo ongeveer naar binnen en hoorde ik het glazuur van mijn tanden spontaan scheuren. Dit hebben we beleefd doch resoluut geweigerd. Weer de grote manager in paniek en weer de onderdanen de pineut. Ze trokken allemaal wit weg, de rest hebben we niet aangehoord, maar hij was not amused.

Donderdag 24-01-2013 .

Vroeg op er dient gevaren te worden. Na een zeer vroeg ontbijt worden we opgehaald door een busje en gaan we richting de haven.

Maar niet alvorens bij een dive shop te zijn langs geweest om aldaar de gratis flippers en maskers uit te zoeken. Voor 5 euro kon je ook een wetsuit krijgen en dat hebben we maar gedaan, vanwege de harde wind. Daarna zijn we vertrokken en hebben heerlijk een uurtje gevaren tot aan een mooi rif. Daar plonsde het hele zooitje overboord en was het "follow the leader". Na drie kwartier gespetterd te hebben als een eend waren we weer terug aan boord. Er werd weer gevaren. Ik lag lekker te lezen toen de schipper naast onze lieve heer mij riep en beduide dat ik het roer over moest nemen. We hadden niet de indruk dat hij een plotselinge aanval van iets had gekregen. Ik was hogelijk verbaasd waarom hij mij uitkoos? Had hij van Mina - de man die ons dit reisje verkocht had- gehoord dat ik kapitein geweest was? Ik wist het niet, dus toch maar eens vragen. Hij verstond er geen letter van want hij lulde alleen Farzie - een soort Arabisch- en dat verstond ik weer niet. Rombombom op het dek en daar kwam een matroos aangesneld die wel Engels sprak en een en ander vertaalde.

De schipper kreeg ogen als schoteltjes, wat nou ook weer niet nodig was.

Toen ik vroeg waar de automatische piloot was verschoot hij van kleur, die had ie niet. Ik vertelde dat ik eigenlijk niet zonder kon, maar dat ik graag een stukje het roer overnam,want het ouderwetse handwerk heeft ook wel wat.

Bij de tweede en derde stop geloofde ik het snorkelen wel, het was me te koud en bij het hotel was een huisrif waar ik veel rustiger kon snorkelen en kijken.

Een prima lunch aan boord gehad en alle alcoholvrije drank was bij de prijs inbegrepen. Zodoende een prima dagje gehad.

vrijdag 25-01-2013.

Rustige ochtend gehad, en 's middags opgehaald met de "limousine" met privé chauffeur en gids.

We gaan de woestijn in naar de bedoeïenen om aldaar met een kameel te rijden en thee te drinken. Ook staat er een tocht gepland de berg op om zonsondergang te bekijken. Ook zullen wij deelnemen aan het bedoeïenendiner aldaar.

Maar eerst hebben wij nog een kleine tocht voor de boeg, 80 km de Sinai woestijn in. Midden inde woestijn zien we kleine bedoeïenendorpjes compleet met school en al. Na een goed uur rijden -eerst moest er nog getankt worden wat momenteel niet zo simpel is er is in Egypte een brandstof tekort, maar goed wij hebben e.e.a. goed voor elkaar met een reisbureau achter je- zijn we dan toch waar we wezen moeten. Midden in" the middle of nowhere" we zien al andere groepen moedig met op de bult van een kameel zitten. We worden ontvangen met een kop bedoeïenenthee. Deze was niet zo authentiek als ik in Ali Baba gehad heb, maar het is een lekker bakkie thee. Na de thee werden we uitgenodigd om plaats te nemen op de kameel. Dat valt nog niet mee, eerst gaan de voorpoten omhoog, grote schommel achterwaarts, dan wordt het achterste deel gestrekt , grote schommel voorwaarts, en dan staan we. Geen stijgbeugels of zo, de benen bengelen gewoon langszij. Dan gaat er voorwaarts bewogen worden, een kermis attractie kan dit niet verbeteren. Het is even wennen, van vallen we eraf of gaat het lukken, het lukte mij zelfs om, zij het met veel pijn en moeite, mijn fototoestel te pakken en een luchtfoto te maken. Dan volgde na 20 minuten de landing, dit gebeurt in omgekeerde volgorde. De kamelenbeheerder gebaarde dat ik erg achterover moest gaan hangen, wat ik ook braaf deed, en vervolgens werd het achterste gedeelte van het landingsgestel onder het dier gevouwen. Hierna volgde het voorste gedeelte en stond de man klaar om mij evt. op te vangen. Dan pas kan er afgestapt worden. Toen was Lia aan de beurt. Maar ook dit is goed afgelopen, en weer een ervaring rijker gingen we weer naar de bedoeïenentent. Daar was het de beurt aan Lia om een bedoeïenenbrood te bakken. Het vuur was reeds gestookt en het deeg al gekneed. Er diende een soort platte schijf gecreëerd te worden - zoiets als een pizza bodem - en die word op een soort van ouderwetse wieldop gebakken. Na een half uurtje moest er een berg(je) beklommen worden. Er was tenslotte voor betaald. Dus werd er geklommen, eenmaal boven hadden we een prachtig uitzicht. Wij zouden van hieruit de zonsondergang kunnen bekijken, ware het niet dat het akelig bewolkt was en wij tijdens het kameel rijden diverse spetters gevoeld hadden. Onze gids vertelde dat dit kleine beetje water wel allerlei nieuw leven tot ontluiking bracht.

Het was nu tijd voor het bedoeïenendiner en dat was prima voor elkaar, dat mensen met zulke simpele middelen een zo'n lekkere maaltijd in elkaar konden draaien. Niks elektra of gas, alles gewoon op een houtvuurtje! Na het diner werd er gezongen en gedanst, totdat dit plotseling werd afgebroken. Er werd slecht weer verwacht, heel slecht weer. Dus wij dienden ons onverwijld huiswaarts te keren. De gids vertelde dat als het hier ook zou gaan regenen ook goed regende. Er werd niets door de rotsen opgenomen en alles denderde dan zo naar beneden zand en wat al niet meenemend. Wat dan weer op straat zou komen te liggen met alle narigheid van dien. Na een goed kwamen we bij checkpoint van Dahab aan en waren we met een klein half uurtje thuis.

Zaterdag 26-01-2013.

's Ochtends was het een kalme zee,glad als een spiegel, en geen zuchtje wind.

Heerlijk gesnorkeld en lekker lui gedaan veel gelezen ook.

's Avonds weer naar Dahab geweest en daar nog een aantal shawls gekocht na veel heen en weer gehandel. Ik heb daar in de duikwinkel een paar flippers gekregen van Lia. En daarna op naar Ali Baba voor een kop bedoeïenenthee.

Daarna weer terug naar het hotel.

Zondag 27-01-2013.

's Nachts heeft het hevig geregend en geonweerd, ik werd 's nachts wakker en alles was pikkedonker, we zaten weer zonder stroom. 's Morgens was er weer stroom, maar geen internet en andere verbindingen, ok hoorden we dat de weg tussen Sharm El Sheik en Dahab weg was geslagen door het noodweer. Het was een ruwe zee en windkracht 8, dus dat werd geen flippers uitproberen. De hele dag een beetje zitten lezen. 's Middags was de weg weer zover vrijgemaakt, zodat er weer verkeer mogelijk was. Dus konden de gasten die 's avonds de vlucht hadden nog mooi vertrekken. In de avond waren ook de netwerken weer hersteld.

Maandag 28-01-2013.

Redelijk gladde zee en dus kon ik mooi mijn nieuwe flippers uitproberen. Dat ging geweldig, je kunt nu veel grotere stukken bereiken en dat vergroot je blik.

's Middags weer een uurtje gesnorkeld en toe was het over morgen gaan we weer naar Deventer.

Dinsdag 29-01-2013.

Thuisreis aanvaard en in de bus hoorden we dat we op Koninginnedag een koning krijgen. Verder liep alles gesmeerd en waren om 21.15 in Deventer.

Klik hier voor de foto's